30 January 2009
ja þá er einn enn mánuðurinn flogin frá manni. Síðasta vika er búin að vera alveg med afdæmum leiðinleg... edo var veikur frá mánudegi til miðvikudags og þann tíma fór ég bókstaflega ekki út úr húsi. Á fimmtudeginum var ég svo næstum búin að finna upp einhverja afsökun til að fara ekki í skólan minn þar sem ég var ekki búin að mæta í rúmlega viku og hafði þar með ekki hugmynd um hvað var að gerast... var samt fljót að átta mig á því að ef ég færi ekki þann dagin myndi dagurinn eftir það bara vera verri þannag að ég rölti mér í skólan og beið eftir að tíminn ætti að byrja þegar ég varð vör við að ég var sú eina mætt. Það kom svo í ljós að kennarinn var einhverstaðar fjarverandi en ég hafði nátturulega ekki hugmynd um það. En heppnin var með mér. Nokkrar stelpur úr bekknum mínum voru búnar að ákveða að hittast til að spjalla saman á ítölsku – nokkurskonar tungulálaskipti og mér var boðið með. Ég eyddi semsagt deginum yfir kaffibolla með stelpunum og var neydd til að tala á ítölsku og m.a. segja frá einhverjum típískum íslenskum rétti. Það eina sem mér datt í hug var kjötsúpan góða en lenti í miklum vandræðum við að reyna að útskýra hvað grænkál væri og svo að reyna að finn enska orðið fyrir rófur (sem ég man ekki ennþá) en ég er samt fegin að hafa ekki farið að reyna að útskýra slátur, það hefði án efa alveg farið með mig. Í dag er ég svo bara búin að vera rólega að mestuleiti. Ég og edo fórum í göngutúr áðan við nemivatn sem var mjög fallegt í sólskininu sem er aftur komið hingað og ég er að vona að haldist.... ég er alveg komin með meiren nóg af rigningunni og kuldanum... en já ekki lengra í bili – bara aðeins að kveðja mánuðinn. Arrivederci
Friday, January 30, 2009
Monday, January 26, 2009
vaticanid - onnur tilraun
25. jan
já þá er þessi dagur loksins búin. Ég var vöknuð fyrir allar aldir – kl 7 á sunnudegi, sem er mjög óvenjulegt þar sem það er eini dagur vikunnar sem ég hef möguleika á að sofa út. Ástæðan var sú að ég var að fara á frían dag í vatikaninu og ég vildi frekar vera örugg en að hitta stelpurnar á síðustu stundu sem gerði það að verkum að ég var mætt klukkustund of snemma en mér tókst auðveldlega að láta tíman líða með því að rölta á milli kaffihúsa og svo í hringi. Svo fór ég að hitta stelpurnar uppúr kl 1030 og þá eyddum við einni klukkustund í að bíða í röð til að komast inn á vaticanssafnið. Þar inni leið manni eins og búfé sem var hægt og rólega smalað að sistínsku kapellunni en það virðist vera það eina sem fólk hefur mikinn áhuga á að sjá en til að komast þangað þarf maður að ganga í gegnum eiginlega allt safnið. Þar er mikið að sjá en eftir svolitla stund er þetta samt allt farið að renna saman í hausnum á manni. Við tókum samt smá útúrdúr og fórum að sjá egypskasafnið sem var held ég það áhugaverðasta sem ég sá – múmíur.... mjög spennandi. Við komumst svo í sistínsku kapelluna en hún var allt of troðin og ekkert gaman að hanga þar... enda er ég ekki mikill aðdáandi satt að segja. Mín niðurstaða er semsagt sú að það er alveg hægt að sleppa vaticaninu... bara fara að s. Pietro (péturskirkju) og taka helling af myndum og þá er maður góður.... það er alltaf hægt að stela myndum af netinu af öllu hinu dótinu og segja að maður hafi farið inn. Í mínum augum er þetta ekki 14 evra virði.... og alls ekki ef maður fer án þess að hafa leiðsögumann.... allt of mikið að sjá og allt of erfitt að átta sig á því hvað maður er að horfa á! Eftir þetta fóru stelpurnar heim þar sem þær höfðu allar einhvað annað að gera og ég inní miðbæ þar sem ég hitti íslensku vini mína og við tókum einn rölt og kíktum aðeins í búðir og svo bara heim enda er ég alveg búin í fótunum núna og langar mest bara að fara að sofa þó að klukkan sé einungis 8.
eg vil lika benda a ad bloggid a undan tessu er einnig nytt!
já þá er þessi dagur loksins búin. Ég var vöknuð fyrir allar aldir – kl 7 á sunnudegi, sem er mjög óvenjulegt þar sem það er eini dagur vikunnar sem ég hef möguleika á að sofa út. Ástæðan var sú að ég var að fara á frían dag í vatikaninu og ég vildi frekar vera örugg en að hitta stelpurnar á síðustu stundu sem gerði það að verkum að ég var mætt klukkustund of snemma en mér tókst auðveldlega að láta tíman líða með því að rölta á milli kaffihúsa og svo í hringi. Svo fór ég að hitta stelpurnar uppúr kl 1030 og þá eyddum við einni klukkustund í að bíða í röð til að komast inn á vaticanssafnið. Þar inni leið manni eins og búfé sem var hægt og rólega smalað að sistínsku kapellunni en það virðist vera það eina sem fólk hefur mikinn áhuga á að sjá en til að komast þangað þarf maður að ganga í gegnum eiginlega allt safnið. Þar er mikið að sjá en eftir svolitla stund er þetta samt allt farið að renna saman í hausnum á manni. Við tókum samt smá útúrdúr og fórum að sjá egypskasafnið sem var held ég það áhugaverðasta sem ég sá – múmíur.... mjög spennandi. Við komumst svo í sistínsku kapelluna en hún var allt of troðin og ekkert gaman að hanga þar... enda er ég ekki mikill aðdáandi satt að segja. Mín niðurstaða er semsagt sú að það er alveg hægt að sleppa vaticaninu... bara fara að s. Pietro (péturskirkju) og taka helling af myndum og þá er maður góður.... það er alltaf hægt að stela myndum af netinu af öllu hinu dótinu og segja að maður hafi farið inn. Í mínum augum er þetta ekki 14 evra virði.... og alls ekki ef maður fer án þess að hafa leiðsögumann.... allt of mikið að sjá og allt of erfitt að átta sig á því hvað maður er að horfa á! Eftir þetta fóru stelpurnar heim þar sem þær höfðu allar einhvað annað að gera og ég inní miðbæ þar sem ég hitti íslensku vini mína og við tókum einn rölt og kíktum aðeins í búðir og svo bara heim enda er ég alveg búin í fótunum núna og langar mest bara að fara að sofa þó að klukkan sé einungis 8.
eg vil lika benda a ad bloggid a undan tessu er einnig nytt!
Saturday, January 24, 2009
seint koma sumir
24 jan
halló öllsömul.... það er verið að þrýsta á mig að blogga en því miður þá er bara ekkert tíðindavert búið að gerast hjá mér þessar síðustu vikur. Það sem er búið að gerast er ósköp ómarkvert. Fyrir 2 vikur hitti ég tvær íslenskar au pair sem eru hér í nágreninu við róm en þó á allt öðrum stað en ég. Önnur Helena er hjá íslenskri fjölskyldu en frænka hennar Elínborg er hjá ítalskri. Við hittumst hjá colloseo (hringleikahúsinu) og tókum svo rölt um borgina þar sem þetta var fyrsta skiptið hennar elínborgar í róm og fórum á alla þessa stæðstu staði; fori romani, via del corso, spænsku þrepin, piazza del popolo, piazza navona, campo dei fiori og fontana di trevi. Við kíktum líka aðeins í búðir en það eru einmitt búnar að vera útsölur hér eins og heima og ég búin að bæta aðeins við hlassið sem fer með heim. Það var alveg ótrúlega skrítið að tala íslensku aftur eftir 4 mánuði af einungis ensku og þessum nokkru orðum í ítölsku sem ég er búin að troða inn í hausinn á mér og mér til mikillar skammar þá byrjaði ég nokkrar setningar á ensku og ég á það til að hugsa eingöngu á ensku og íslenskan aðeins byrjuð að riðga. Síðustu helgi var svo lítil samkunda hjá hóp af au pair stelpum sem eru hér í róm heima hjá einni þeirra þar sem mér tókst að eignast fleiri vini en mest af þeim samt útlendingar eins og ég þó að það hafi verið nokkrir ítalir með í bland þannig að mér hefur tekist vel að forðast öll tilfelli þar sem ég verð neydd til að bjarga mér á ítölsku enda er það ekki mjög skemmtileg sjón. Því miður voru samt tekin í gildi ný lög þetta kvöld þannig að þegar við ætluðum að fara að dansa uppúr kl 2 var allt lokað og læst þannig að kvöldið tók snöggan endi.
Vikurnar inn á milli eru búnar að vera álveg ósköp rólegar með skin og skúrum og ég verð að segja að ég er mun ánægðari þegar það er sól og ég vona að það verði sæmilegt veður á morgun en þá er einmitt planið að fara aftur í vaticanið með nokkrum vinum en það er frír dagur á morgun þar sem það er síðasti sunnudagurinn í mánuðinum en ég held samt að þetta muni ekki fara á netið fyrr en eftir þá heimsókn. Ég er alltaf við það sama hér; keyra, skóli og svo reyni ég að komast í laugina inn á milli. Edo tókst samt að bráka á sér litla fingurinn í síðustu viku og ég fékk að komast að því hvernig spítalarnir hérna eru og við skulum bara segja að ef ég mun einhverntíman þarfnast þess að fara á spítala þá vona ég hjartanlega að ég mæti á staðinn í sjúkrabíl og komist beint inn á skurðstofu eða hvað það nú er sem maður fer á á spítala.
En ég held að ég sé komin út í einhverja tóma vitleysu þannig að þetta verður það síðasta í bili. Áðan fórum við edo í bíó að sjá ferðina til miðju jarðarinnar (the jorney to the center of the earth) og með mínum frábæra akstri tókst okkur að komast á staðin á 15 mín og meirað segja leggja líka (the italian way samt – og nei ég ýtti ekki bílunum í kringum mig aðeins svona til að koma mér betur fyrir). Myndin sjálf var svo mun skemmtilegri en ég bjóst við þó að við höfum ekki séð hana í 3D ég held að það hefði alveg farið með mig.... mér brá alveg nógu mikið án þess. Allavegana þá held ég að þetta sé komið gott í bili og ég skal svo segja ykkur hvernig seinni kynni mín af vaticaninu fara fram. Þangað til næst....
halló öllsömul.... það er verið að þrýsta á mig að blogga en því miður þá er bara ekkert tíðindavert búið að gerast hjá mér þessar síðustu vikur. Það sem er búið að gerast er ósköp ómarkvert. Fyrir 2 vikur hitti ég tvær íslenskar au pair sem eru hér í nágreninu við róm en þó á allt öðrum stað en ég. Önnur Helena er hjá íslenskri fjölskyldu en frænka hennar Elínborg er hjá ítalskri. Við hittumst hjá colloseo (hringleikahúsinu) og tókum svo rölt um borgina þar sem þetta var fyrsta skiptið hennar elínborgar í róm og fórum á alla þessa stæðstu staði; fori romani, via del corso, spænsku þrepin, piazza del popolo, piazza navona, campo dei fiori og fontana di trevi. Við kíktum líka aðeins í búðir en það eru einmitt búnar að vera útsölur hér eins og heima og ég búin að bæta aðeins við hlassið sem fer með heim. Það var alveg ótrúlega skrítið að tala íslensku aftur eftir 4 mánuði af einungis ensku og þessum nokkru orðum í ítölsku sem ég er búin að troða inn í hausinn á mér og mér til mikillar skammar þá byrjaði ég nokkrar setningar á ensku og ég á það til að hugsa eingöngu á ensku og íslenskan aðeins byrjuð að riðga. Síðustu helgi var svo lítil samkunda hjá hóp af au pair stelpum sem eru hér í róm heima hjá einni þeirra þar sem mér tókst að eignast fleiri vini en mest af þeim samt útlendingar eins og ég þó að það hafi verið nokkrir ítalir með í bland þannig að mér hefur tekist vel að forðast öll tilfelli þar sem ég verð neydd til að bjarga mér á ítölsku enda er það ekki mjög skemmtileg sjón. Því miður voru samt tekin í gildi ný lög þetta kvöld þannig að þegar við ætluðum að fara að dansa uppúr kl 2 var allt lokað og læst þannig að kvöldið tók snöggan endi.
Vikurnar inn á milli eru búnar að vera álveg ósköp rólegar með skin og skúrum og ég verð að segja að ég er mun ánægðari þegar það er sól og ég vona að það verði sæmilegt veður á morgun en þá er einmitt planið að fara aftur í vaticanið með nokkrum vinum en það er frír dagur á morgun þar sem það er síðasti sunnudagurinn í mánuðinum en ég held samt að þetta muni ekki fara á netið fyrr en eftir þá heimsókn. Ég er alltaf við það sama hér; keyra, skóli og svo reyni ég að komast í laugina inn á milli. Edo tókst samt að bráka á sér litla fingurinn í síðustu viku og ég fékk að komast að því hvernig spítalarnir hérna eru og við skulum bara segja að ef ég mun einhverntíman þarfnast þess að fara á spítala þá vona ég hjartanlega að ég mæti á staðinn í sjúkrabíl og komist beint inn á skurðstofu eða hvað það nú er sem maður fer á á spítala.
En ég held að ég sé komin út í einhverja tóma vitleysu þannig að þetta verður það síðasta í bili. Áðan fórum við edo í bíó að sjá ferðina til miðju jarðarinnar (the jorney to the center of the earth) og með mínum frábæra akstri tókst okkur að komast á staðin á 15 mín og meirað segja leggja líka (the italian way samt – og nei ég ýtti ekki bílunum í kringum mig aðeins svona til að koma mér betur fyrir). Myndin sjálf var svo mun skemmtilegri en ég bjóst við þó að við höfum ekki séð hana í 3D ég held að það hefði alveg farið með mig.... mér brá alveg nógu mikið án þess. Allavegana þá held ég að þetta sé komið gott í bili og ég skal svo segja ykkur hvernig seinni kynni mín af vaticaninu fara fram. Þangað til næst....
Saturday, January 3, 2009
nýtt ár
3 January 2009
gleðilegt nýtt ár allir! Er einhver að trúa því að það sé komið árið 2009?? Ég veit að það er ekki alveg búið að komast inn í hausinn á mér allavega. Mér finnst eins og síðustu 2 árin hafi bara flogið frá mér.... þannig að ef einhver veit um leið til að fá tímann til að hægja á sér þá má endilega segja mér! Allavega... á gamlársdag/kvöld keyrðum við til Napólí þar sem við borðuðum aftur með fjölskyldu raffaele það var svipaður matur og vanalega bara nema aldrei þessu vant borðaði ég ekki of mikið og satt að segja hefði ég alveg verið til í aðeins meiri mat en þar sem þau fóru yfir í fiskinn ákvað ég að það væri alveg í lagi þó ég væri ekki að springa, enda held ég að ég hefði orðið ansi hrædd við sjálfa mig ef ég hefði komis á sama skala og ítalarnir í átveislunum þó að ég sé hræddum að ég sé næstum komin þangað. Síðan var þetta bara ósköp venjulegt allt saman – skálað á miðnætti og borðaðar kökur og síðan fórum við edo út að kveikja í dóti jeijj þá var ég glöð, við vorum með stjörnuljós og blis og svo máti sjá einn og einn flugeld lýsa upp himininn og kannski eina og eina köku með í bland. Svo um nóttina keyrðum við í bæ sem heitir Avellino og er uþb kl fyrir utan Napólí, en þar er raffaele einmitt að opna íþrótta/sjúkraþjálfara eitthvað. Síðan þann fyrsta fórum við í annan bæ sem heitir caserta en þar er höll sem var byggð eftir höllinni í verölum og er ekkert smá flott með alveg risastórna “garð” en við stoppuðum samt ekki þar heldur fórum til Casertavecchia sem er efsti punkturinn af Caserta og þar borðuðum við hádegismat. Í Casertavecchia er verið að grafa upp, eða allavega vinna eitthvað í kastala frá miðöldum og af honum er einn turn í sæmilegu ástandi og einhverjir veggir og þetta er allt úr dökkum stein og var frekar drungalegt og dularfullt – allavega í því veðri sem við fengum skýað og smá rigning – og allur bærinn/hverfið passar alveg ótrúlega vel inní stemninguma, eða allavega gamli miðbærinn en þar er einmitt allt úr stein og ómálað. Ég held að þessi bær sé alveg ótrúlega skemtilegur staður til að heimsækja sérstaklega í góðuveðri. Það er allt mjög gamaldags og sérstaklega göturnar sem eru allar alveg pínu litlar og þegar við keyrðum þarna í gegna var ég alveg í sjokki og beið bara eftir að bíllinn myndi festast á milli húsa eða eitthvað í þá áttina og þetta var í fyrsta sinn sem ég fékk það á tilfinninguna að smart eða gamall mini væru bara of stórir. Mér fannst samt skemmtilegast að maður fékk alveg á tilfinninguna að þetta væri allt upprunalegt og gamalt – því að þó að ég viti að “partý göturnar” (gömlu hellulögðu göturnar sem finnast í flestum miðbæjum í castelli og í róm – en þegar maður keyrir á þeim þá hristist bíllinn alveg rosalega og þessvegna kalla ég þær partýgötur) séu allar upprunalega og gamlar – eða allavega úr gömlum steinum þá finnur maður ekki fyrir þessu gamla andrúmlofti.
Þetta verður ekki lengra í dag hjá mér..... aftur gleðilegt og farsælt nýtt ár
gleðilegt nýtt ár allir! Er einhver að trúa því að það sé komið árið 2009?? Ég veit að það er ekki alveg búið að komast inn í hausinn á mér allavega. Mér finnst eins og síðustu 2 árin hafi bara flogið frá mér.... þannig að ef einhver veit um leið til að fá tímann til að hægja á sér þá má endilega segja mér! Allavega... á gamlársdag/kvöld keyrðum við til Napólí þar sem við borðuðum aftur með fjölskyldu raffaele það var svipaður matur og vanalega bara nema aldrei þessu vant borðaði ég ekki of mikið og satt að segja hefði ég alveg verið til í aðeins meiri mat en þar sem þau fóru yfir í fiskinn ákvað ég að það væri alveg í lagi þó ég væri ekki að springa, enda held ég að ég hefði orðið ansi hrædd við sjálfa mig ef ég hefði komis á sama skala og ítalarnir í átveislunum þó að ég sé hræddum að ég sé næstum komin þangað. Síðan var þetta bara ósköp venjulegt allt saman – skálað á miðnætti og borðaðar kökur og síðan fórum við edo út að kveikja í dóti jeijj þá var ég glöð, við vorum með stjörnuljós og blis og svo máti sjá einn og einn flugeld lýsa upp himininn og kannski eina og eina köku með í bland. Svo um nóttina keyrðum við í bæ sem heitir Avellino og er uþb kl fyrir utan Napólí, en þar er raffaele einmitt að opna íþrótta/sjúkraþjálfara eitthvað. Síðan þann fyrsta fórum við í annan bæ sem heitir caserta en þar er höll sem var byggð eftir höllinni í verölum og er ekkert smá flott með alveg risastórna “garð” en við stoppuðum samt ekki þar heldur fórum til Casertavecchia sem er efsti punkturinn af Caserta og þar borðuðum við hádegismat. Í Casertavecchia er verið að grafa upp, eða allavega vinna eitthvað í kastala frá miðöldum og af honum er einn turn í sæmilegu ástandi og einhverjir veggir og þetta er allt úr dökkum stein og var frekar drungalegt og dularfullt – allavega í því veðri sem við fengum skýað og smá rigning – og allur bærinn/hverfið passar alveg ótrúlega vel inní stemninguma, eða allavega gamli miðbærinn en þar er einmitt allt úr stein og ómálað. Ég held að þessi bær sé alveg ótrúlega skemtilegur staður til að heimsækja sérstaklega í góðuveðri. Það er allt mjög gamaldags og sérstaklega göturnar sem eru allar alveg pínu litlar og þegar við keyrðum þarna í gegna var ég alveg í sjokki og beið bara eftir að bíllinn myndi festast á milli húsa eða eitthvað í þá áttina og þetta var í fyrsta sinn sem ég fékk það á tilfinninguna að smart eða gamall mini væru bara of stórir. Mér fannst samt skemmtilegast að maður fékk alveg á tilfinninguna að þetta væri allt upprunalegt og gamalt – því að þó að ég viti að “partý göturnar” (gömlu hellulögðu göturnar sem finnast í flestum miðbæjum í castelli og í róm – en þegar maður keyrir á þeim þá hristist bíllinn alveg rosalega og þessvegna kalla ég þær partýgötur) séu allar upprunalega og gamlar – eða allavega úr gömlum steinum þá finnur maður ekki fyrir þessu gamla andrúmlofti.
Þetta verður ekki lengra í dag hjá mér..... aftur gleðilegt og farsælt nýtt ár
Subscribe to:
Posts (Atom)