kvikmyndir

20 November 2008

halló...
já ég fór semsagt í bíó á sunnudagskvöldinu á mynd sem heitir changling og er sönn saga sem gerðist í LA 1929 um konu sem lendir í því að syni hennar er rænt og nokkrum mánuðum seinna kemur lögreglan með dreng til hennar og segir henni að þetta sé sonur hennar þó að það sé ekki hann og þegar hún fer í fjölmiðla er henni stungið inn á geðsjúkrahús. Sagan fléttast svo við aðra sögu eigilega... -ef þið viljið sjá myndina þá ekki lesa of mikið en það var semsagt maður sem rændi 20 strákum og myrti þá á hrottalegan hátt. Myndir var góð en er ábyggielga betri ef maður skilur eitthvað meira en non é mio figlio en ég held að ég hafi samt overdose-að á ítölsku þetta kvöld en myndir er rétt tæplega 2,5 klst. Þannig að morgunin eftir tókst mér ekki að fylgjast of vel með í tíma en ég held að það hafi ekki verið of slæmt... nema ég veit bara eigilega ekki hvað við gerðum. Allavega þá var ekki tími í gær og í dag afþví kennararnig mínir voru að gera eitthvað annað sem var sagt á ítölsku og ég náði ekki en á morgun erum við að fara að horfa á ítalska bíómynd með ítölskum texta og læti, ég vona bara að ég skilji eitthvað, allavega söguþráðin þó að það sé yfirlett auðvelt.

á bæði mánudagin og þriðjudagin fórum við fjórar úr tíma að fá okkur kaffi og það er mjög athyglisvert þar sem samræðurnar fara fram á ensku, frönsku, ítölsku og spænsku. Við erum semsagt 4 og ein frá frakklandi sem talar ekki mjög mikla ensku en hinar tvær tala nokkur orð í frönsku þannig að þetta er mjög áhugavert en stundum dett ég alveg út.

Hún móðir mín var að byðja um uppskriftir en því miður þá er ég ekki búin að læra neitt nýtt eigilega en ef þið eruð að leita að einhverju einföldu þá er eggjahræra með mozzarella mjög góð og pasta með smjöri kom mér skemmtilega á óvart. Þá verður þetta ekki lengra í bili


23 November

hæhæh

já helgin búin eða svona næstum því og ég þarf semsagt að vakna snemma í fyrramlálið. Skemmtilegt að segja frá því að ég held allveg örugglega að ég sé ekki búin að setja síðasta bloggið sem ég skrifaði á netið þannig að það er maraþonblogg næst held ég. á föstudagin var semsagt bíó dagur í skólanum. Þetta á að vera svona sirka vikulegt held ég, að sýna okkur mynd á ítölsku með ítölskumtexta. Ég var ein af fjórum sem mætti og engin af vinkonum mínum létu sjá sig. Það var samt ágætt þó svo að við horfðum reyndar ekki á ítalska mynd heldur bara ósköp venjulega Hollywood mynd með Adam Sandler. Eftir tíma fór ég svo og keypti nýju geðveiku töskuna mína sem er alveg geggað mikið flott! Síðan var restin af föstudeginum bara frekar rólegur.
Í dag slepti ég svo róm aftur og fór í staðin með edo og einum vini hans í bíó að sja mynd sem heitir twilight og er allveg gegguð – en ég er veik fyrir vampírumyndum þannig að það er ekki víst að þið fílið hana sérstaklega þar sem stærsti hluti þeirra sem lesa þetta blogg eru ættingjar mínir... eða ég veit ekki betur.

Mig langar bara að bæta við hérna fyrir þá sem eru ekki allveg að fatta það að þá er bara einn mánuður í jólin þó svo reyndar að ég geti mér þess til að það sé erfitt að láta það framhjá sér fara á íslandi þar sem jólaljósin ættu að vera komin upp allstaðar og jólagleðin alveg að komast í hámark. Hér á annaðborð er búið að hengja upp ljósin sumstaðar í bæjum en ekki kveikja á þeim sem mér finns alveg ofboðslega leiðinlegt þar sem ég er komin í alveg major jólaskap og 1. Í aðventu eftir viku:D jæja þangað til næst...

navi romani

16 November 2008

buongiorno, come stai? Sto bene e non vado a roma oggi. Vó sjáið þið þetta.. jamm þetta er heil setning a ítölsku sem ég get sagt og skrifað með mögulega smávægilegum málfræði og/eða stafsetningar villum eða villum. Hver fattar munin hér?? Hahhah ok ég er semsagt ekki að fara til rómar í dag þó að það sé sunnudagur. Og ástæðan er að í morgun eða réttara sagt áðan rétt fyrir hádegi fórum við fjölskyldan í nemi museo de nevi romana eða skipasafn nemi. Lago Nemi (nemivatn) er rétt hjá þar sem ég bý og liggur í gíg (ég veit ekki hvort það á að vera ý eða í). Árið 1930 fundust tvö stykki gríðarlega risastór skip á vatnsbotninum. Þessi skip voru 70m löng og 20m breið sem er ekkert smáræði sérstaklega þar sem Lago Nemi er ekki svo stórt. Þið spyrjið kannski hvað voru tvö risaskip að gera á lokuðu vatni? Hérna er ástæðan – róverski keisarinn Caligula vildi fá sé nýtt sumar hús, eitthvað kósí og skemmtilegt (get ég ímyndað mér) og hvers vegna ekki að byggja vatna villu í orðsins fyllstu merkingu þannig að hann lætur byggja risastórt skip sem hann klæðin í brons og skreytir með mosaikgólfi úr marmara og marmarasúlum og heilum haug að skrautmunum. Ég er ekki alveg viss á söguni hérna en allavega þá enduðu risastór skipin á vatnsbotninum og var svo funndið á ný og ákveðið að byggja safn fyrir þau þannig að þau voru flutt upp á land og safnið byggt utanum þau. Því miður þá brann safnið árið 1944 og bæði skipin urðu eldinum að bráð að mestu leiti. Einhver sem er að pæla í tímasetningunni? Já þið giskuðuð rétt það voru nasistarnir sem ákváðu að fyrst seinni heimstyrjöldin væri að enda og þeir að tapa þá gætu þeir ekki tapað neitt á því að gera smá brennu og púff tvö rúmlega 2000 ára skip horfin. Safninu lokað til frambúðar eftir þetta en það hefur nýlega verið opnað aftur og inniheldur þá hluti sem björguðust ásamt styttum og ýmsu öðru. Ég verð að segja að persónulega hefði ég ekkert á móti því að eiga eina svona vatnavillu.

Í kvöld er ég svo að fara í bíó í fyrsta sinn síðan ég kom á mynd á ítölsku með vinum mínum úr skólanum en fyrst er hádegismatur og ferð á gólfvöllin. A presto. Arrivederci

verkfall, motmaeli og laeknir

12 nov

góðan og blessaðan daginn... hvernig er maginn??

Ok þetta er búið að vera hmm.... kannski ekki sérstaklega áhugaverð vika en allavega hingað til er ég búin að fara ekki í skólan á mánudagin þar sem edo var veikur en ég missti víst ekki af miklu þar sem það var verkfall hjá lestarstjórum og umferðin var algjör killer.... ég er að tala um að á venjulegum degi er það slæmt en þarna voru allir að keyra þannig að ef einhverjum datt í hug að fara í bíltúr hefði sá hinn sami náð meiri hraða fótgangandi eða að æfa sig í að skríða eins og snigill á götunni... sem betur fer þá var þetta bara eins dags verkfall ef það entist svo lengi ég er ekki allveg viss en lestirnar eru allavega komnar aftur í gang.

Þriðjudagurinn var ósköp venjulegur fram til kl fjögur en þá fór ég til læknis vúuhúu til að fá læknisvottorð fyrir sundlaugina sem ég er mjög lúmskt búin að forðast af ótta við að fá yfir mig ræðu á ítölsku sem ég skil ekkert í... allavega ég hélt að þetta yrði bara svona eitthvað spurningaflóð en í staðin tók hann bara hjartalínurit af mér eða hjarta-eitthvað bla blabla sem ég hef ekki hugmynd um hvað er og ég gerði ekki einu sinni tilraun til að spurja.... enda var það algör óþarfi þar sem mér til mikillar gleði þá var mamman með mér og reyndar edo líka þar sem hann er í einhverri meðferð útaf hælnum á sér.

Í dag fór ég svo í skólan og það gekk bara vel, þó ég haldi að bekkurinn minn sé alltaf að minnka og það virðist vera að þeir fáu karlkyns nemendur sem voru í honum hafi látið sig hverfa. En það eru líka alltaf að byrja einhverjir nýir. Í dag átti að vera langur dagur þar sem ég er pínd til að tala bæði í conversazione og málfræði en málfræði kennarinn minn lét ekki sjá sig og engin veit hvers vegna – það eru tveir möguleikar, annar er sá að hún hafi farið að láta skipta um plástur á nefinu á sér (við vitum ekki hvað gerðist en hann er grunsamlega líkur lítaaðgerðar plástri) eða sem mér finnst eigilega líklegra að hún hafi verið að mótmæla nýjum gömlum lögum um skóla eða nám sem núverandi forsætisráðherra vill koma aftur á kjöl. Þegar við vorum búin í tíma snemma fór ég svo með bekkjasystrum mínum og við fengum okkur kaffi og svo fór ég og Amanda (frönsk) heim til Angie (kanadísk) þar sem við horfðum á byrjunina á roman holiday sem mig er einmitt búið að langa að sjá aftur síðan ég kom hingað þannig að maður gæti tekið roman holiday dag í róm og skemmtileg heit.
Ég var svo allveg major dugleg og fór í sund og fór glansandi í gegnum miða tékk og ofaní laug án nokkurra vandræða enda komin með skó og alles. Jam þannig að ég er núna óskaplega hamingju söm (allavega í augnablikinu) og að verða soldið svöng þannig að það er bara eitt enn.... þetta er til lindu sem svar við kommentinu sem hún skrifaði á síðastabloggið mitt... ég er því miður hrædd um að það verði ekki mikið af saumasögum héðan þó að að sé örugglega hægt aðkaupa vél einhverstaðar en ég held að ég einbeiti mér bara meira að því að finna óuppbyggjandi leiðir til að láta tíman líða eins og synda – mitt nýtil komna ofurátak og skrifa þessi tilgangslausu blogg til að skemmta mér meira en þeim sem les það – held ég en ég hef ekkert á móti því þannig.... ciao

enn einn sunnudagur

9. nov

halló halló halló.... er einhver þarna??

Þá er liðinn enn einn sunnudagur í lífi mínu og enn ein ein ferð til rómar afstaðin. Í morgun var ég alveg á mörkunum að nenna að fara, gæti haft eitthvað með það að gera að þegar maður er búin að fara með einhverjum er ekkert voðalega sjarmerandi að lölla af stað einn. Einhvernvegin þá var ég samt ekki allveg tilbúin að eyða frídeginum mínum í sjónvarpsgláp og leti þannig að ég dröslaði mér á stað og ákvað að gera aðra tilraun til aðfara í verslunnar leiðangur. Því miður hefur það ekki gengið neitt of vel hjá mér undanfarið og mig farið að “vanta” eitthvað nýtt – þ.e.a.s. jakka. Í ljósi þess að minni elskulegu systur tókst að sannfæra mig um að skilja það stykki sem ég ætlaði að taka með eftir. Ég er semsagt búin að vera alltaf með það á bak við eyrað að kaupa jakka en ekki fundið neinn sem ég var nógu ánægð með... fyrr en í dag, ég rakst inná búð sem selur “made in italy” vörur og þar sá ég þennan æðslega litla sæta, fjólubláa jakka sem kostaði ekki nema 50 E (sem í mínum heimi er 5000kr en í ykkar u.þ.b. 8, en ég hugsa ekki umm það) og er 80% ull... ekki svo shabby.

Þegar ég kom úr metró við piazza del popolo þá var hljómsveit og kór með æfingu og ég held að það hafi verið tónleikar í kvöld en ég er ekki viss... mér finnst alltaf soldið skrítið að hlusta á hljómsveitir, þar sem ég er vön að vera á hinum endanum. En það var mjög gaman að heyra en lét mig líka minnast þess hversu mikið ég sakna þess að vera í hljómsveit sjálf. Ég veit að ég gæti mögulega funndið eitthvað hérna kvartett eða trío jafnvel strengjasveit, en ég er satt að segja og löt til þess og það hálpar ekki að það að tjá sig við fólk sem þú skilur mjög illa og skilur ekkert af því sem þú segir, það er af einvherjum ástæðum ekki mjög kvetjandi í mínum augum. Hvað skólan minn varðar þá gengur það bara vel og ég skil meira með hverjum deginum en ég held að ég sé búin að segja það áður og ekkert þess vert að minnast á hefur gerst síðan þannig að ég er hætt í bili, caio

p.s. ég verð líka að segja að ég er ennþá frekar svekkt yfir því hversu lítið af kommentum þið eruð að senda mér... endilega að segja eitthvað.

hrekkjavakan

2 nóv

já fólk það er kominn nýr mánuður! Síðasta vika var frekar áhugaverð fyrir mig þar sem ég er núna allveg opinberlega byrjuð í skólanum. Ég verð að segja að það gekk ekkert of vel, mikið að fólkinu sem ég er með í tíma virðist kunna ansi mikið fyrir sér í ítölsku og mér líður eins og algjörum plebba sitjandi og ekki skiljandi neitt... eða allavega alveg óskaplega lítið. En mér til mikillar gleði þá er ég búin að eignast vini:D og í dag sem er sunnudagur ef einhverjir eru ekki allveg að fylgjast með dagsetningum þá fór ég með mayju (hún er með mér í skólanum) og manninum hennar óskari til rómar og við fórum og fengum okkur að borða á indverskum veitingastað i trastevere (er ekki allveg viss um að ég sé að skrifa þetta rétt en ég er of löt til að tékka á því) þar sem maturinn var ekkert sterkur og ég fékk mér samt kjúkling sem hét “hot” svona til að gera mig ennþá meira skiljanlega þegar ég segi ekki sterkur þá meina ég að mamma hefði getað borðað hann án nokkurra vandræða. Það var samt mjög gaman að borða eitthvað annað en pizzu eða pasta. Síðan röltðum við bara um og tókum svo lestina aftur til frascati þar sem þau búa og ég keyrði heim. Þegar ég kom heim var fjölskyldan ennþá í napólí, en í dag er nebblega dagur hinna dauðu þannig að þau fóru þangað til að hitt fjölskylduna- jafnt lifendur og framliðna.

Föstudagurinn var líka mjög skemmtilegur eða réttara sagt þá var föstudagskvöldið mjög skemmtilegt. Ef það fór fram hjá einhverjum á fróni þá var hrekkjavakan þann dagin og ég, edo og mamman fórum í partí. Ég var klædd eins og norn, eða ég var reyndar bara með hatt og í svörtum kjól sem mamman gaf mér og svo pínu fríkí máluð, með crazy hár. En ég held að hrekkjavakan sé einmit “the ultimate hair do day” en því miður verða þeir sem gleymdu þessum ameríska hátíðis og nammi-áts degi að bíða í annað ár með að sleppa sér í gleðinni. Partýið var haldið af fyrrverandi bekkjafélaga edos úr international skólanum þannig að allir sem voru þarna, eða allavega flestir töluðu ensku sem var mjög gott fyrir mig þar sem við orðaforði minn og kunnátta í ítölsku hefur nánast bara bæst við “no capito” sem er mjög mikil vægt að kunna þegar maður er að reyna að læra ítölsku á ítölsku og skilur bara 1/3 af því sem kennarinn segir.

Þetta er bara frekar stutt hjá mér í kvöld. Þannig að.... lifið heil og ekki gera of lítinn óskunda í lífinu það er bara tóm vitleysa