10 mars
það er til guð!
Það er semsagt hætt að rigna hérna hjá mér.... það hætti reyndar rétt fyrir helgina og núna skín sól í heiði hvern dag og það er alltaf að hitna, þó að ég haldi reyndar að það verði ekkert orðið neitt of heitt hérna áður en ég fer – því er nú verr og miður. Við vorum bara rólegar um helgina ég og joseé (nýja stelpan) fórum til frascati á laugardagin hittum söru og fengum okkur að borða og drekka á alveg rosalega sætum og kósí stað og síðan löbbuðum við um og spjölluðum. Á sunnudeginum plönuðum við svo að fara með margheritu og edo á golfvöllin eftir hádegi þannig að við fórum ekki til rómar en fórum bara út að slappa af og sleikja sólina. Því miður var hádegismaturinn svo seinn að eftir hann höfðum við bara tíma til að kíkja aðeins út á völl og sjá sólina hverfa bak við einu skýin á himninum uppúr kl 17.00 og setjast stuttu eftir það.
Í dag ákváðum við að vera alveg súper duglegar og fara að hlaupa í frascati á meðan edo var í skólanum þó að það hafi reyndar endað á stuttu hlaupi og svo löngum labbitúr og sólbað eftir á og ég er ekki frá því að ég hafi brennt andlitið á mér.... ekkert alvarlegt en alveg smá, en það mun vonandi bara breytast í brunnku á næstu dögum.
Boy oh boy er ég heppin að vera enn á lífi.... hmmm.... kannski hefur heppni ekkert að gera með það. Í gær (fimmtudag) þurftum við að skutla margheritu að taka lestina rétt fyrir um kl 11 en afþví við vorum í seinni kannrtinum þá bað hún mig um að skutla sér allaleið inní róm. Ég er því opinberlega búin að keyra í róm þó ekki í miðbænum og með mínum frábæru nýju ítölsku aksturshæfileikum (sem munu ábyggielga verða valdur af því að ég muni missa ökuskirteinuð viku eftir að ég kem heim- nei ok kannski ekki ef ég verð alveg voða dugleg að passa mig að keyra á löglegum hraða) að lenda ekki í neinum bílslysum og taka tvær U-beygjur eina sem var mögulega ólögleg við erum enn ekki alveg vissar og eina al-löglega. Við vorum samt sem áður alveg vel tímanlega á leiðinni að sækja edo í skólan þannig að við ákváðum að stoppá á kaffihúsi og fá okkur smá nasl og ís og eftir það að kíkja í súpermarkað til að kaupa afmælisdrykk handa Josee en hún á einmitt afmæli í dag. Þetta tók allt saman aðeins meiri tíma en var reiknað með og ofaná það þá vorum við í Ciampino (ég hafði aldrei komið þangað áður) þannig að vissum ekki hversu lengi við yrðum að keyra til frascati þannig að þegar við komum að skólanum akkurat á slaginu voru engin stæði laus. Í dag vslöppuðum við svo af í genzano eftir að við skutluðum edo og löbbuðum í bænum og fengum okkur kaffi og keyptum jarðaber (kostuðu 6 E/kg ó hvað ég væri hamingjusöm ef það væri þannig á íslandi) og fórum svo að sækja edo með afmælishatta og læti sem ég held að hafi ekki verið vel litið á í skólanum hans, ég er farin að halda að ítalirnir hafi ekkert of gott skopskin. Í kvöld erum við svo líklega að fara eitthvað út í tilefni af afmælinu og svo róm um helgina.
En ég er hætt í bili – ætla að skella mér í föt og útúr rúminum og henda þessu á netið. Ciao ciao – ætla bara að bæta því við að hér er stanslaus sól og hiti á við íslenskasumarið en ítalarnir eru enn í vetrarúlpunum á meðan við röltum um á stuttermabolunum.
Friday, March 13, 2009
Saturday, March 7, 2009
ekki mikid i gangi
14 febrúar
ja þessi mánuður bara hálfnaður líka... ég trúi þessu bara ekki, en það er rétt sem sagt er að tíminn flýgur þegar maður skemmtir sér (eða hefur bara of mikið að gera – sem er ekki ég)
síðasta sunnudag fór ég í labbitúr um róm með finnskri stelpu sem var mjög gaman... alltaf fínt að eignast nýja vini þó að ég sé alveg að fara héðan. Við tókum stutt rölt og svo var ég bara farin heim frekar snemma enda alveg uppgefin.
Á föstudagin fór ég svo með edo og mömmunni á sýnignu um Júlíus Sesar sem var alveg ótrúlega flott í húsi sem var kassi með garði í miðjunni.
6 mars
já kraftaverkin gerast ennþá! Ég verð þó að segja með skömm að ég er ekkert búin að blogga í febrúar, ég biðst afsökunar á því en það er bara ekki margt búið að gerast hérna hjá mér og ég hef ekki fundið neina þörf til að vera að blaðra út mínum hugsunum.
En hér er samt það markverðasta. Í síðustu viku var alveg frekar brjálað að gera hjá mér við vorum með einn afmælis brunch og eina veislu í tilefni carnivalsins og voru þessir atburðir hver á eftir öðrum sá fyrri á sunnudegi og hinn seinni á mánudegi. Dagarnir fyrir þetta fóru því í að taka til, riksuga og fleira í þeim dúr og svo á laugardeginum fórum við að elda. Það var mikið að skemmtilegum hlutum en það sem ég gerði aðalega var að bara muffins með zukkiní sem eru alveg ótrúlega góðar. Við vorum alveg ótrúlega heppin með veður þá vikuna og sólin skein í heiði og hitaði mann upp eins og hún fengi borgað fyrir það. Eftir veisluhöldin var húsið að sjálfsögðu eins og vígvöllur þannig að mestur partur vikunnar á eftir fór í að smátt og smátt taka til og ganga fá öllu dótinu.
Síðasta sunnudag fór ég svo til rómar.... nánartiltekið inní trastevere til að hitta jessicu sem er finnsk stelpa sem ég kynntis fyrir nokkrum vikum og eina vinkonu hennar, líka finni og við fengum okkur hádegismat þar, og á staðnum sem við fórum á kostaði pizzan aðeins 3 evrur sem er ansi gott verð fyrir mat í róm en í trastevere eru samt færri ferðamannastaðir og verðin eftir því. Eftir að við kláruðum að borða þurftu stelpurnar að fara heim en ég rölti mér uppá termini til að hitta söru sem er önnur au pair sem er ný byrjuð í skólanum mínum og með henni fór ég svo að hitta einna enn peru tess. Við fórum svo og löbbuðum aðeins um, horfðum yfir fori romani, röltum að pantheon og spjölluðum. Eftir það fórum við svo og kíktum í nokkrar búðir þar sem söru vantaði föt og að sjálfsögðu þá tókst mér að enda á að kaupa mér eitthvað.... réttara sagt 2 pils, eða þetta er sama pilsið nema bara í tvem litum og þau voru leifar af útsölunni í H&M og kostuðu bara 7 evrur stykkið. Eftir þetta var ég algjörelga uppgefin þannig að við héldum heim á leið.
Dagin eftir á mánudeginum kom svo stelpan sem að leysir mig af hérna hjá fjölskyldunni þannig að þessi vika er búin að vera ansi góð og ég er búin að vera í því að sýna henni hvernig þetta er hérna. Og í dag fórum við svo í stutta ferð inn í róm þrátt fyrir að verðrið hafi ekki verið neitt of gott – en það er búið að rigna alla þess viku – en það rættist samt ágætlega úr deginum og við fengum aðeins að sjá í sólina en ég held áfram að biðja, og vonandi verður hún komin í fulla vinnu á morgun og helt þagað til ég flýg aftur á frónið en það styttist alltaf í það.
Annað kvöld er svo planið að fara til frascati og fá okkur vín og eitthvað gott að borða með söru og ég ætla að gera mitt besta til að gera það að kjól og hvítt atburði, eða allavega hafa alla uppklædda en það er alltof langt síðan ég hef gert mig sæta.
Ég ætti kannski líka að minnast á það að ég er búin að ákveða hvað ég ætla að verða þegar ég verð stór – marilyn monroe.... ég er með algjört æði fyrir henni þannig að ef ég verð komin með krullur og rauðan varalit næst þegar þið sjáið mig og með alveg nýjan stíl þá muniðið samt vita að það er ég... en ég er hætt í bili
ef einhver veit hvad tad tidir tegar tad kviknar ljos i maelabordi a bilum sem er upphropunarmerki, inni hring innan sviga ma alveg senda mer linu
ja þessi mánuður bara hálfnaður líka... ég trúi þessu bara ekki, en það er rétt sem sagt er að tíminn flýgur þegar maður skemmtir sér (eða hefur bara of mikið að gera – sem er ekki ég)
síðasta sunnudag fór ég í labbitúr um róm með finnskri stelpu sem var mjög gaman... alltaf fínt að eignast nýja vini þó að ég sé alveg að fara héðan. Við tókum stutt rölt og svo var ég bara farin heim frekar snemma enda alveg uppgefin.
Á föstudagin fór ég svo með edo og mömmunni á sýnignu um Júlíus Sesar sem var alveg ótrúlega flott í húsi sem var kassi með garði í miðjunni.
6 mars
já kraftaverkin gerast ennþá! Ég verð þó að segja með skömm að ég er ekkert búin að blogga í febrúar, ég biðst afsökunar á því en það er bara ekki margt búið að gerast hérna hjá mér og ég hef ekki fundið neina þörf til að vera að blaðra út mínum hugsunum.
En hér er samt það markverðasta. Í síðustu viku var alveg frekar brjálað að gera hjá mér við vorum með einn afmælis brunch og eina veislu í tilefni carnivalsins og voru þessir atburðir hver á eftir öðrum sá fyrri á sunnudegi og hinn seinni á mánudegi. Dagarnir fyrir þetta fóru því í að taka til, riksuga og fleira í þeim dúr og svo á laugardeginum fórum við að elda. Það var mikið að skemmtilegum hlutum en það sem ég gerði aðalega var að bara muffins með zukkiní sem eru alveg ótrúlega góðar. Við vorum alveg ótrúlega heppin með veður þá vikuna og sólin skein í heiði og hitaði mann upp eins og hún fengi borgað fyrir það. Eftir veisluhöldin var húsið að sjálfsögðu eins og vígvöllur þannig að mestur partur vikunnar á eftir fór í að smátt og smátt taka til og ganga fá öllu dótinu.
Síðasta sunnudag fór ég svo til rómar.... nánartiltekið inní trastevere til að hitta jessicu sem er finnsk stelpa sem ég kynntis fyrir nokkrum vikum og eina vinkonu hennar, líka finni og við fengum okkur hádegismat þar, og á staðnum sem við fórum á kostaði pizzan aðeins 3 evrur sem er ansi gott verð fyrir mat í róm en í trastevere eru samt færri ferðamannastaðir og verðin eftir því. Eftir að við kláruðum að borða þurftu stelpurnar að fara heim en ég rölti mér uppá termini til að hitta söru sem er önnur au pair sem er ný byrjuð í skólanum mínum og með henni fór ég svo að hitta einna enn peru tess. Við fórum svo og löbbuðum aðeins um, horfðum yfir fori romani, röltum að pantheon og spjölluðum. Eftir það fórum við svo og kíktum í nokkrar búðir þar sem söru vantaði föt og að sjálfsögðu þá tókst mér að enda á að kaupa mér eitthvað.... réttara sagt 2 pils, eða þetta er sama pilsið nema bara í tvem litum og þau voru leifar af útsölunni í H&M og kostuðu bara 7 evrur stykkið. Eftir þetta var ég algjörelga uppgefin þannig að við héldum heim á leið.
Dagin eftir á mánudeginum kom svo stelpan sem að leysir mig af hérna hjá fjölskyldunni þannig að þessi vika er búin að vera ansi góð og ég er búin að vera í því að sýna henni hvernig þetta er hérna. Og í dag fórum við svo í stutta ferð inn í róm þrátt fyrir að verðrið hafi ekki verið neitt of gott – en það er búið að rigna alla þess viku – en það rættist samt ágætlega úr deginum og við fengum aðeins að sjá í sólina en ég held áfram að biðja, og vonandi verður hún komin í fulla vinnu á morgun og helt þagað til ég flýg aftur á frónið en það styttist alltaf í það.
Annað kvöld er svo planið að fara til frascati og fá okkur vín og eitthvað gott að borða með söru og ég ætla að gera mitt besta til að gera það að kjól og hvítt atburði, eða allavega hafa alla uppklædda en það er alltof langt síðan ég hef gert mig sæta.
Ég ætti kannski líka að minnast á það að ég er búin að ákveða hvað ég ætla að verða þegar ég verð stór – marilyn monroe.... ég er með algjört æði fyrir henni þannig að ef ég verð komin með krullur og rauðan varalit næst þegar þið sjáið mig og með alveg nýjan stíl þá muniðið samt vita að það er ég... en ég er hætt í bili
ef einhver veit hvad tad tidir tegar tad kviknar ljos i maelabordi a bilum sem er upphropunarmerki, inni hring innan sviga ma alveg senda mer linu
Friday, January 30, 2009
stofufangelsi
30 January 2009
ja þá er einn enn mánuðurinn flogin frá manni. Síðasta vika er búin að vera alveg med afdæmum leiðinleg... edo var veikur frá mánudegi til miðvikudags og þann tíma fór ég bókstaflega ekki út úr húsi. Á fimmtudeginum var ég svo næstum búin að finna upp einhverja afsökun til að fara ekki í skólan minn þar sem ég var ekki búin að mæta í rúmlega viku og hafði þar með ekki hugmynd um hvað var að gerast... var samt fljót að átta mig á því að ef ég færi ekki þann dagin myndi dagurinn eftir það bara vera verri þannag að ég rölti mér í skólan og beið eftir að tíminn ætti að byrja þegar ég varð vör við að ég var sú eina mætt. Það kom svo í ljós að kennarinn var einhverstaðar fjarverandi en ég hafði nátturulega ekki hugmynd um það. En heppnin var með mér. Nokkrar stelpur úr bekknum mínum voru búnar að ákveða að hittast til að spjalla saman á ítölsku – nokkurskonar tungulálaskipti og mér var boðið með. Ég eyddi semsagt deginum yfir kaffibolla með stelpunum og var neydd til að tala á ítölsku og m.a. segja frá einhverjum típískum íslenskum rétti. Það eina sem mér datt í hug var kjötsúpan góða en lenti í miklum vandræðum við að reyna að útskýra hvað grænkál væri og svo að reyna að finn enska orðið fyrir rófur (sem ég man ekki ennþá) en ég er samt fegin að hafa ekki farið að reyna að útskýra slátur, það hefði án efa alveg farið með mig. Í dag er ég svo bara búin að vera rólega að mestuleiti. Ég og edo fórum í göngutúr áðan við nemivatn sem var mjög fallegt í sólskininu sem er aftur komið hingað og ég er að vona að haldist.... ég er alveg komin með meiren nóg af rigningunni og kuldanum... en já ekki lengra í bili – bara aðeins að kveðja mánuðinn. Arrivederci
ja þá er einn enn mánuðurinn flogin frá manni. Síðasta vika er búin að vera alveg med afdæmum leiðinleg... edo var veikur frá mánudegi til miðvikudags og þann tíma fór ég bókstaflega ekki út úr húsi. Á fimmtudeginum var ég svo næstum búin að finna upp einhverja afsökun til að fara ekki í skólan minn þar sem ég var ekki búin að mæta í rúmlega viku og hafði þar með ekki hugmynd um hvað var að gerast... var samt fljót að átta mig á því að ef ég færi ekki þann dagin myndi dagurinn eftir það bara vera verri þannag að ég rölti mér í skólan og beið eftir að tíminn ætti að byrja þegar ég varð vör við að ég var sú eina mætt. Það kom svo í ljós að kennarinn var einhverstaðar fjarverandi en ég hafði nátturulega ekki hugmynd um það. En heppnin var með mér. Nokkrar stelpur úr bekknum mínum voru búnar að ákveða að hittast til að spjalla saman á ítölsku – nokkurskonar tungulálaskipti og mér var boðið með. Ég eyddi semsagt deginum yfir kaffibolla með stelpunum og var neydd til að tala á ítölsku og m.a. segja frá einhverjum típískum íslenskum rétti. Það eina sem mér datt í hug var kjötsúpan góða en lenti í miklum vandræðum við að reyna að útskýra hvað grænkál væri og svo að reyna að finn enska orðið fyrir rófur (sem ég man ekki ennþá) en ég er samt fegin að hafa ekki farið að reyna að útskýra slátur, það hefði án efa alveg farið með mig. Í dag er ég svo bara búin að vera rólega að mestuleiti. Ég og edo fórum í göngutúr áðan við nemivatn sem var mjög fallegt í sólskininu sem er aftur komið hingað og ég er að vona að haldist.... ég er alveg komin með meiren nóg af rigningunni og kuldanum... en já ekki lengra í bili – bara aðeins að kveðja mánuðinn. Arrivederci
Monday, January 26, 2009
vaticanid - onnur tilraun
25. jan
já þá er þessi dagur loksins búin. Ég var vöknuð fyrir allar aldir – kl 7 á sunnudegi, sem er mjög óvenjulegt þar sem það er eini dagur vikunnar sem ég hef möguleika á að sofa út. Ástæðan var sú að ég var að fara á frían dag í vatikaninu og ég vildi frekar vera örugg en að hitta stelpurnar á síðustu stundu sem gerði það að verkum að ég var mætt klukkustund of snemma en mér tókst auðveldlega að láta tíman líða með því að rölta á milli kaffihúsa og svo í hringi. Svo fór ég að hitta stelpurnar uppúr kl 1030 og þá eyddum við einni klukkustund í að bíða í röð til að komast inn á vaticanssafnið. Þar inni leið manni eins og búfé sem var hægt og rólega smalað að sistínsku kapellunni en það virðist vera það eina sem fólk hefur mikinn áhuga á að sjá en til að komast þangað þarf maður að ganga í gegnum eiginlega allt safnið. Þar er mikið að sjá en eftir svolitla stund er þetta samt allt farið að renna saman í hausnum á manni. Við tókum samt smá útúrdúr og fórum að sjá egypskasafnið sem var held ég það áhugaverðasta sem ég sá – múmíur.... mjög spennandi. Við komumst svo í sistínsku kapelluna en hún var allt of troðin og ekkert gaman að hanga þar... enda er ég ekki mikill aðdáandi satt að segja. Mín niðurstaða er semsagt sú að það er alveg hægt að sleppa vaticaninu... bara fara að s. Pietro (péturskirkju) og taka helling af myndum og þá er maður góður.... það er alltaf hægt að stela myndum af netinu af öllu hinu dótinu og segja að maður hafi farið inn. Í mínum augum er þetta ekki 14 evra virði.... og alls ekki ef maður fer án þess að hafa leiðsögumann.... allt of mikið að sjá og allt of erfitt að átta sig á því hvað maður er að horfa á! Eftir þetta fóru stelpurnar heim þar sem þær höfðu allar einhvað annað að gera og ég inní miðbæ þar sem ég hitti íslensku vini mína og við tókum einn rölt og kíktum aðeins í búðir og svo bara heim enda er ég alveg búin í fótunum núna og langar mest bara að fara að sofa þó að klukkan sé einungis 8.
eg vil lika benda a ad bloggid a undan tessu er einnig nytt!
já þá er þessi dagur loksins búin. Ég var vöknuð fyrir allar aldir – kl 7 á sunnudegi, sem er mjög óvenjulegt þar sem það er eini dagur vikunnar sem ég hef möguleika á að sofa út. Ástæðan var sú að ég var að fara á frían dag í vatikaninu og ég vildi frekar vera örugg en að hitta stelpurnar á síðustu stundu sem gerði það að verkum að ég var mætt klukkustund of snemma en mér tókst auðveldlega að láta tíman líða með því að rölta á milli kaffihúsa og svo í hringi. Svo fór ég að hitta stelpurnar uppúr kl 1030 og þá eyddum við einni klukkustund í að bíða í röð til að komast inn á vaticanssafnið. Þar inni leið manni eins og búfé sem var hægt og rólega smalað að sistínsku kapellunni en það virðist vera það eina sem fólk hefur mikinn áhuga á að sjá en til að komast þangað þarf maður að ganga í gegnum eiginlega allt safnið. Þar er mikið að sjá en eftir svolitla stund er þetta samt allt farið að renna saman í hausnum á manni. Við tókum samt smá útúrdúr og fórum að sjá egypskasafnið sem var held ég það áhugaverðasta sem ég sá – múmíur.... mjög spennandi. Við komumst svo í sistínsku kapelluna en hún var allt of troðin og ekkert gaman að hanga þar... enda er ég ekki mikill aðdáandi satt að segja. Mín niðurstaða er semsagt sú að það er alveg hægt að sleppa vaticaninu... bara fara að s. Pietro (péturskirkju) og taka helling af myndum og þá er maður góður.... það er alltaf hægt að stela myndum af netinu af öllu hinu dótinu og segja að maður hafi farið inn. Í mínum augum er þetta ekki 14 evra virði.... og alls ekki ef maður fer án þess að hafa leiðsögumann.... allt of mikið að sjá og allt of erfitt að átta sig á því hvað maður er að horfa á! Eftir þetta fóru stelpurnar heim þar sem þær höfðu allar einhvað annað að gera og ég inní miðbæ þar sem ég hitti íslensku vini mína og við tókum einn rölt og kíktum aðeins í búðir og svo bara heim enda er ég alveg búin í fótunum núna og langar mest bara að fara að sofa þó að klukkan sé einungis 8.
eg vil lika benda a ad bloggid a undan tessu er einnig nytt!
Saturday, January 24, 2009
seint koma sumir
24 jan
halló öllsömul.... það er verið að þrýsta á mig að blogga en því miður þá er bara ekkert tíðindavert búið að gerast hjá mér þessar síðustu vikur. Það sem er búið að gerast er ósköp ómarkvert. Fyrir 2 vikur hitti ég tvær íslenskar au pair sem eru hér í nágreninu við róm en þó á allt öðrum stað en ég. Önnur Helena er hjá íslenskri fjölskyldu en frænka hennar Elínborg er hjá ítalskri. Við hittumst hjá colloseo (hringleikahúsinu) og tókum svo rölt um borgina þar sem þetta var fyrsta skiptið hennar elínborgar í róm og fórum á alla þessa stæðstu staði; fori romani, via del corso, spænsku þrepin, piazza del popolo, piazza navona, campo dei fiori og fontana di trevi. Við kíktum líka aðeins í búðir en það eru einmitt búnar að vera útsölur hér eins og heima og ég búin að bæta aðeins við hlassið sem fer með heim. Það var alveg ótrúlega skrítið að tala íslensku aftur eftir 4 mánuði af einungis ensku og þessum nokkru orðum í ítölsku sem ég er búin að troða inn í hausinn á mér og mér til mikillar skammar þá byrjaði ég nokkrar setningar á ensku og ég á það til að hugsa eingöngu á ensku og íslenskan aðeins byrjuð að riðga. Síðustu helgi var svo lítil samkunda hjá hóp af au pair stelpum sem eru hér í róm heima hjá einni þeirra þar sem mér tókst að eignast fleiri vini en mest af þeim samt útlendingar eins og ég þó að það hafi verið nokkrir ítalir með í bland þannig að mér hefur tekist vel að forðast öll tilfelli þar sem ég verð neydd til að bjarga mér á ítölsku enda er það ekki mjög skemmtileg sjón. Því miður voru samt tekin í gildi ný lög þetta kvöld þannig að þegar við ætluðum að fara að dansa uppúr kl 2 var allt lokað og læst þannig að kvöldið tók snöggan endi.
Vikurnar inn á milli eru búnar að vera álveg ósköp rólegar með skin og skúrum og ég verð að segja að ég er mun ánægðari þegar það er sól og ég vona að það verði sæmilegt veður á morgun en þá er einmitt planið að fara aftur í vaticanið með nokkrum vinum en það er frír dagur á morgun þar sem það er síðasti sunnudagurinn í mánuðinum en ég held samt að þetta muni ekki fara á netið fyrr en eftir þá heimsókn. Ég er alltaf við það sama hér; keyra, skóli og svo reyni ég að komast í laugina inn á milli. Edo tókst samt að bráka á sér litla fingurinn í síðustu viku og ég fékk að komast að því hvernig spítalarnir hérna eru og við skulum bara segja að ef ég mun einhverntíman þarfnast þess að fara á spítala þá vona ég hjartanlega að ég mæti á staðinn í sjúkrabíl og komist beint inn á skurðstofu eða hvað það nú er sem maður fer á á spítala.
En ég held að ég sé komin út í einhverja tóma vitleysu þannig að þetta verður það síðasta í bili. Áðan fórum við edo í bíó að sjá ferðina til miðju jarðarinnar (the jorney to the center of the earth) og með mínum frábæra akstri tókst okkur að komast á staðin á 15 mín og meirað segja leggja líka (the italian way samt – og nei ég ýtti ekki bílunum í kringum mig aðeins svona til að koma mér betur fyrir). Myndin sjálf var svo mun skemmtilegri en ég bjóst við þó að við höfum ekki séð hana í 3D ég held að það hefði alveg farið með mig.... mér brá alveg nógu mikið án þess. Allavegana þá held ég að þetta sé komið gott í bili og ég skal svo segja ykkur hvernig seinni kynni mín af vaticaninu fara fram. Þangað til næst....
halló öllsömul.... það er verið að þrýsta á mig að blogga en því miður þá er bara ekkert tíðindavert búið að gerast hjá mér þessar síðustu vikur. Það sem er búið að gerast er ósköp ómarkvert. Fyrir 2 vikur hitti ég tvær íslenskar au pair sem eru hér í nágreninu við róm en þó á allt öðrum stað en ég. Önnur Helena er hjá íslenskri fjölskyldu en frænka hennar Elínborg er hjá ítalskri. Við hittumst hjá colloseo (hringleikahúsinu) og tókum svo rölt um borgina þar sem þetta var fyrsta skiptið hennar elínborgar í róm og fórum á alla þessa stæðstu staði; fori romani, via del corso, spænsku þrepin, piazza del popolo, piazza navona, campo dei fiori og fontana di trevi. Við kíktum líka aðeins í búðir en það eru einmitt búnar að vera útsölur hér eins og heima og ég búin að bæta aðeins við hlassið sem fer með heim. Það var alveg ótrúlega skrítið að tala íslensku aftur eftir 4 mánuði af einungis ensku og þessum nokkru orðum í ítölsku sem ég er búin að troða inn í hausinn á mér og mér til mikillar skammar þá byrjaði ég nokkrar setningar á ensku og ég á það til að hugsa eingöngu á ensku og íslenskan aðeins byrjuð að riðga. Síðustu helgi var svo lítil samkunda hjá hóp af au pair stelpum sem eru hér í róm heima hjá einni þeirra þar sem mér tókst að eignast fleiri vini en mest af þeim samt útlendingar eins og ég þó að það hafi verið nokkrir ítalir með í bland þannig að mér hefur tekist vel að forðast öll tilfelli þar sem ég verð neydd til að bjarga mér á ítölsku enda er það ekki mjög skemmtileg sjón. Því miður voru samt tekin í gildi ný lög þetta kvöld þannig að þegar við ætluðum að fara að dansa uppúr kl 2 var allt lokað og læst þannig að kvöldið tók snöggan endi.
Vikurnar inn á milli eru búnar að vera álveg ósköp rólegar með skin og skúrum og ég verð að segja að ég er mun ánægðari þegar það er sól og ég vona að það verði sæmilegt veður á morgun en þá er einmitt planið að fara aftur í vaticanið með nokkrum vinum en það er frír dagur á morgun þar sem það er síðasti sunnudagurinn í mánuðinum en ég held samt að þetta muni ekki fara á netið fyrr en eftir þá heimsókn. Ég er alltaf við það sama hér; keyra, skóli og svo reyni ég að komast í laugina inn á milli. Edo tókst samt að bráka á sér litla fingurinn í síðustu viku og ég fékk að komast að því hvernig spítalarnir hérna eru og við skulum bara segja að ef ég mun einhverntíman þarfnast þess að fara á spítala þá vona ég hjartanlega að ég mæti á staðinn í sjúkrabíl og komist beint inn á skurðstofu eða hvað það nú er sem maður fer á á spítala.
En ég held að ég sé komin út í einhverja tóma vitleysu þannig að þetta verður það síðasta í bili. Áðan fórum við edo í bíó að sjá ferðina til miðju jarðarinnar (the jorney to the center of the earth) og með mínum frábæra akstri tókst okkur að komast á staðin á 15 mín og meirað segja leggja líka (the italian way samt – og nei ég ýtti ekki bílunum í kringum mig aðeins svona til að koma mér betur fyrir). Myndin sjálf var svo mun skemmtilegri en ég bjóst við þó að við höfum ekki séð hana í 3D ég held að það hefði alveg farið með mig.... mér brá alveg nógu mikið án þess. Allavegana þá held ég að þetta sé komið gott í bili og ég skal svo segja ykkur hvernig seinni kynni mín af vaticaninu fara fram. Þangað til næst....
Saturday, January 3, 2009
nýtt ár
3 January 2009
gleðilegt nýtt ár allir! Er einhver að trúa því að það sé komið árið 2009?? Ég veit að það er ekki alveg búið að komast inn í hausinn á mér allavega. Mér finnst eins og síðustu 2 árin hafi bara flogið frá mér.... þannig að ef einhver veit um leið til að fá tímann til að hægja á sér þá má endilega segja mér! Allavega... á gamlársdag/kvöld keyrðum við til Napólí þar sem við borðuðum aftur með fjölskyldu raffaele það var svipaður matur og vanalega bara nema aldrei þessu vant borðaði ég ekki of mikið og satt að segja hefði ég alveg verið til í aðeins meiri mat en þar sem þau fóru yfir í fiskinn ákvað ég að það væri alveg í lagi þó ég væri ekki að springa, enda held ég að ég hefði orðið ansi hrædd við sjálfa mig ef ég hefði komis á sama skala og ítalarnir í átveislunum þó að ég sé hræddum að ég sé næstum komin þangað. Síðan var þetta bara ósköp venjulegt allt saman – skálað á miðnætti og borðaðar kökur og síðan fórum við edo út að kveikja í dóti jeijj þá var ég glöð, við vorum með stjörnuljós og blis og svo máti sjá einn og einn flugeld lýsa upp himininn og kannski eina og eina köku með í bland. Svo um nóttina keyrðum við í bæ sem heitir Avellino og er uþb kl fyrir utan Napólí, en þar er raffaele einmitt að opna íþrótta/sjúkraþjálfara eitthvað. Síðan þann fyrsta fórum við í annan bæ sem heitir caserta en þar er höll sem var byggð eftir höllinni í verölum og er ekkert smá flott með alveg risastórna “garð” en við stoppuðum samt ekki þar heldur fórum til Casertavecchia sem er efsti punkturinn af Caserta og þar borðuðum við hádegismat. Í Casertavecchia er verið að grafa upp, eða allavega vinna eitthvað í kastala frá miðöldum og af honum er einn turn í sæmilegu ástandi og einhverjir veggir og þetta er allt úr dökkum stein og var frekar drungalegt og dularfullt – allavega í því veðri sem við fengum skýað og smá rigning – og allur bærinn/hverfið passar alveg ótrúlega vel inní stemninguma, eða allavega gamli miðbærinn en þar er einmitt allt úr stein og ómálað. Ég held að þessi bær sé alveg ótrúlega skemtilegur staður til að heimsækja sérstaklega í góðuveðri. Það er allt mjög gamaldags og sérstaklega göturnar sem eru allar alveg pínu litlar og þegar við keyrðum þarna í gegna var ég alveg í sjokki og beið bara eftir að bíllinn myndi festast á milli húsa eða eitthvað í þá áttina og þetta var í fyrsta sinn sem ég fékk það á tilfinninguna að smart eða gamall mini væru bara of stórir. Mér fannst samt skemmtilegast að maður fékk alveg á tilfinninguna að þetta væri allt upprunalegt og gamalt – því að þó að ég viti að “partý göturnar” (gömlu hellulögðu göturnar sem finnast í flestum miðbæjum í castelli og í róm – en þegar maður keyrir á þeim þá hristist bíllinn alveg rosalega og þessvegna kalla ég þær partýgötur) séu allar upprunalega og gamlar – eða allavega úr gömlum steinum þá finnur maður ekki fyrir þessu gamla andrúmlofti.
Þetta verður ekki lengra í dag hjá mér..... aftur gleðilegt og farsælt nýtt ár
gleðilegt nýtt ár allir! Er einhver að trúa því að það sé komið árið 2009?? Ég veit að það er ekki alveg búið að komast inn í hausinn á mér allavega. Mér finnst eins og síðustu 2 árin hafi bara flogið frá mér.... þannig að ef einhver veit um leið til að fá tímann til að hægja á sér þá má endilega segja mér! Allavega... á gamlársdag/kvöld keyrðum við til Napólí þar sem við borðuðum aftur með fjölskyldu raffaele það var svipaður matur og vanalega bara nema aldrei þessu vant borðaði ég ekki of mikið og satt að segja hefði ég alveg verið til í aðeins meiri mat en þar sem þau fóru yfir í fiskinn ákvað ég að það væri alveg í lagi þó ég væri ekki að springa, enda held ég að ég hefði orðið ansi hrædd við sjálfa mig ef ég hefði komis á sama skala og ítalarnir í átveislunum þó að ég sé hræddum að ég sé næstum komin þangað. Síðan var þetta bara ósköp venjulegt allt saman – skálað á miðnætti og borðaðar kökur og síðan fórum við edo út að kveikja í dóti jeijj þá var ég glöð, við vorum með stjörnuljós og blis og svo máti sjá einn og einn flugeld lýsa upp himininn og kannski eina og eina köku með í bland. Svo um nóttina keyrðum við í bæ sem heitir Avellino og er uþb kl fyrir utan Napólí, en þar er raffaele einmitt að opna íþrótta/sjúkraþjálfara eitthvað. Síðan þann fyrsta fórum við í annan bæ sem heitir caserta en þar er höll sem var byggð eftir höllinni í verölum og er ekkert smá flott með alveg risastórna “garð” en við stoppuðum samt ekki þar heldur fórum til Casertavecchia sem er efsti punkturinn af Caserta og þar borðuðum við hádegismat. Í Casertavecchia er verið að grafa upp, eða allavega vinna eitthvað í kastala frá miðöldum og af honum er einn turn í sæmilegu ástandi og einhverjir veggir og þetta er allt úr dökkum stein og var frekar drungalegt og dularfullt – allavega í því veðri sem við fengum skýað og smá rigning – og allur bærinn/hverfið passar alveg ótrúlega vel inní stemninguma, eða allavega gamli miðbærinn en þar er einmitt allt úr stein og ómálað. Ég held að þessi bær sé alveg ótrúlega skemtilegur staður til að heimsækja sérstaklega í góðuveðri. Það er allt mjög gamaldags og sérstaklega göturnar sem eru allar alveg pínu litlar og þegar við keyrðum þarna í gegna var ég alveg í sjokki og beið bara eftir að bíllinn myndi festast á milli húsa eða eitthvað í þá áttina og þetta var í fyrsta sinn sem ég fékk það á tilfinninguna að smart eða gamall mini væru bara of stórir. Mér fannst samt skemmtilegast að maður fékk alveg á tilfinninguna að þetta væri allt upprunalegt og gamalt – því að þó að ég viti að “partý göturnar” (gömlu hellulögðu göturnar sem finnast í flestum miðbæjum í castelli og í róm – en þegar maður keyrir á þeim þá hristist bíllinn alveg rosalega og þessvegna kalla ég þær partýgötur) séu allar upprunalega og gamlar – eða allavega úr gömlum steinum þá finnur maður ekki fyrir þessu gamla andrúmlofti.
Þetta verður ekki lengra í dag hjá mér..... aftur gleðilegt og farsælt nýtt ár
Subscribe to:
Posts (Atom)