4 oct
tíminn líður frekar hratt hérna. Fyrsti skólaagurinn minnn var í gær og hann var áhugaverður. Það er í rauninni það besta sem ég get sagt. Umsjónakennarinn minn er ekkert smá hress... alveg öfga hress og ég er ekki viss ennþá hvort ég hata það er elska en þar sem ég sit uppi með hana held ég að það eina sem er til í stöðunni sé að vera sáttur með hana, sérstaklega svona í ljósi þess að hún sér um fashion technology deildina og það er einmitt deildin sem ég vil komast inní... það virðist vera ég og allir aðrir sem eru í þessu námi, það er án djóks alveg svakalegt.
Við byrjuðum á að kynnast öllum í hópnum, það er semsagt búið að skipta okkur uppí 5 hópa – ca 130 manns held ég, þannig að ég lærði 20 ný nöfn. Þar sem þetta er international nám er enginn frá ES í þessum kúrs og eru flestir frá Asíu. Þegar það var búið var okkur sagt hvernig þetta nám er byggt upp fyrstu önnina. Við erum að rótera vikulega milli “skólanna” eða semsagt deildanna og fáum þannig að prófa allt fyrstu 5 vikurnar og svo velja 2 sem við viljum prófa aftur og þá eigum við að geta valið það sem við viljum gera önnina eftir. En ég er samt ansi hrædd um að við höfum ekki mikið val, en ég ætla að halda í þá von að ég sé nógu góð til að fá að gera það sem ég vil gera.
Núna erum við samt að gera hópverkefni (held ég líka hannað til að henda okkur enn meira saman) þar sem við eigum að gera kort af hackney á vegginn í stofunni okkar, það virðist ætla að verða ágætis stuð.
5. oct
núna sit ég í skólamatsalnum eða kaffiteríunni er eigilega nákvæmarilýsing í hádegismat, við erum í skólanum frá 9.30 - 16-30 alladage sem er alveg frekar hard-core að mínu mati en þetta virðist ætla að vera mjög gaman, við erum að klára að gera kortið okkar af hackney í dag og það er bara að ganga alveg ágætlega.
við fórum einmitt að labba um í gær og við fengum hverfi með mikið af flottum galleríum og einni búð sem mér finnst alveg awesome. hún selur antík eldstæði (já ég er ekki að djóka) og er staðsett í kirkju. ég mun klárlega þurfa að skoða þetta betur
núna þarf ég samt að fara að halda áfram að föndra og ég læt mér hlakka til næstu viku þegar ég fer í fulla vinnu við að læra að teikna og mála
Wednesday, October 5, 2011
Sunday, October 2, 2011
eins gott að byrja bara á fullu ekki satt?
ég hitti mest awesome fólk í heimi í gær
Ok.... þetta byrjaði á því að ég ákvað að það að fara á sundæfingu væri mjög góð hugmynd, í ljósi þess hvað ég er ótrúlega þreytt í vöðvunum og öxlunum eftir að hafa rölt um london meðtölvuna á bakinu og london er ekki minnsta borgin við að þræða með 5 kíló á bakinu. Allvega.... sunæfing hér er ekki eins og sundæfing heima, í fyrsta lagi var laugin alveg tiny og í staðin fyrir þessa 3-4 sem mæta á æfingar heima var alveg sona 25 manns í lauginni. Þau eru einmitt að æfa fyrir mót þannig að ég fékk að gera eins ofur erfiða spretta æfingu.... ekki alveg það sem ég var að hugsa en ég get sagt þetta – ef ég fer að æfa hér mun ég líklega vera komin í massa gott form á no-time.
Ég gæti hafa hlaupið að eins á mig í gleðinni þarna.... ég er semsagt á “sófa” núna hjá Rian og hann býr með pari Tom og Jos, og jos er algjört æði. Eftir æfinguna þar sem ég næstum dó fór ég að hitta hana á nýju heimili vina hennar (þeir eru ný giftir og voru að flytja inní alveg ótrúlega fallega kjallaraíbúð) þar sem við horfum á X-factor.... já ég actually horfði á raunveruleika sjónvarp og hafði gaman af.... kannski aðalega afþví ég hafði gaman að fólkinu í kringum mig. þetta var alveg tryllt. vinir hennar jos og hún sjálf eru semsagt alveg yndisleg.
en já stutt í dag bara....
held að ég muni hanga í garði einhverstaðar í dag þar sem veðrið er ennþá alveg frábært, það liggur við að mér takist að ná í smá tan þar sem það fór einhvernveginn forgörðum í sumar
Ok.... þetta byrjaði á því að ég ákvað að það að fara á sundæfingu væri mjög góð hugmynd, í ljósi þess hvað ég er ótrúlega þreytt í vöðvunum og öxlunum eftir að hafa rölt um london meðtölvuna á bakinu og london er ekki minnsta borgin við að þræða með 5 kíló á bakinu. Allvega.... sunæfing hér er ekki eins og sundæfing heima, í fyrsta lagi var laugin alveg tiny og í staðin fyrir þessa 3-4 sem mæta á æfingar heima var alveg sona 25 manns í lauginni. Þau eru einmitt að æfa fyrir mót þannig að ég fékk að gera eins ofur erfiða spretta æfingu.... ekki alveg það sem ég var að hugsa en ég get sagt þetta – ef ég fer að æfa hér mun ég líklega vera komin í massa gott form á no-time.
Ég gæti hafa hlaupið að eins á mig í gleðinni þarna.... ég er semsagt á “sófa” núna hjá Rian og hann býr með pari Tom og Jos, og jos er algjört æði. Eftir æfinguna þar sem ég næstum dó fór ég að hitta hana á nýju heimili vina hennar (þeir eru ný giftir og voru að flytja inní alveg ótrúlega fallega kjallaraíbúð) þar sem við horfum á X-factor.... já ég actually horfði á raunveruleika sjónvarp og hafði gaman af.... kannski aðalega afþví ég hafði gaman að fólkinu í kringum mig. þetta var alveg tryllt. vinir hennar jos og hún sjálf eru semsagt alveg yndisleg.
en já stutt í dag bara....
held að ég muni hanga í garði einhverstaðar í dag þar sem veðrið er ennþá alveg frábært, það liggur við að mér takist að ná í smá tan þar sem það fór einhvernveginn forgörðum í sumar
Saturday, October 1, 2011
and we begin again
jæja... eftir langt langt hlé held ég að það sé komin tími til að byrja aftur að færa fólki fréttir af mér heima á fróni
eins og þeir sem lesa þetta ættu að vita er ég að hefja nám við London college of fashion jeijj þvílík gleði, ég er semsagt mætt til london og hingað til hefur þetta verið örlítið skrautleg ferð. það byrjaði á því að ég var ekki með neinn stað til að sofa á kvöldið fyrir flugið mitt út, það reddaðist samt svona frábærlega. ég fór á hostel í kensington sem var bókstaflega í holland park, ekki hliðiná garðinum heldur inní honum, og í gamalli villu, alveg frábær staður
fyrstu 2 dagarnir fóru svo í almennt manic panic þar sem ég var að reyna að finna mér samastað fyrir veturinn og það var ekki að ganga vel. svo í einni hendingu hefur það reddsat eða svona nánast. það er ekkert ákveðið enn en mér hefur verið boðið herbergi á stúdentagarði í hoxton - sem er massa góð staðsetning og mjög flottur (opnaði 2008) eini gallinn er að þar deili ég eldhúsi með 7 öðrum, sem væri mögulega í lagi ef ég gæti deilt með fólki sem borðar bara brauð með sultu og bacon en því miður er mjög mikið af asíubúum á þessum garði (og reyndar bara allstaðar) og það þýðir mikið af fisk, fiskisósum og mögulega hnetum, en mér virðist að það sé engin leið að komast úr þessari klípu. ég er nokkuð viss um að lífið mitt væri alveg töluvert léttara ef ég væri bara með eina hendi en ekkert fæðu ofnæmi
en sem betur fer hef ég annan möguleika, sem er kannski aðeins meira eins og gálgafrestur, þar sem ég get mögulega tekið yfir leigu af íbúð í 3 mánuði frá nóvember sem þýðir að ég þyrfti að flakka á milli sófa næsta mánuðinn en það er alveg geranlegt, það góða við þessa íbúð er að ég væri að deila henni með stelpu sem er líka með hnetuofnæmi... hljómar soldið eins og örlögin en ég vil ekki alveg vita hvað mun gerast þegar febrúar gengur í garð
en fyrir þá sem nenntu ekki að lesa um vandræði mín snúum okkur að aðeins skemmtilegri hlutum
síðustu tvo daga er ég búin að vera töluvert róleg, eftir að mér tókst að gleyma að taka vegabréfið mitt með í skráninguna á miðvikudaginn (aðeins og típískt ég) mætti ég eldsnemma (kl 9.25) í síðasta hollið af skráningum og er núna formlega orðin nemandi á LCF og get nýtt mér stúdentaafsláttinn sem er nánast allstaðar hér í london
ég fer svo í fyrsta skóladaginn minn á mánudaginn og þá á ég að taka með mér hlut sem lýsir mér og hvaðan ég er.... ég veit ekki með hina sem eru með mér í þessu námi en ég var að flytja til annars lands með 30 kíló.... ég var ekki beint að pakka mikið af persónulegum hlutum.... allavega ekki sem má nota til að lýsa íslandi, en snillinn ég er held ég komin með lausn - tek bara lopó með mér, eini gallinn er að það er hitabylgja í london og búin að vera síðan ég kom þannig að ég er búin að vera að leka niður á meðan ég röllti með 5 kíló á bakinu um allan bæ í slæmum skóm, en maður er samt ekki að kvarta... þetta er alveg frekar nice, en það á reyndar að fara að kólna aftur í næstu viku einhverntíman
en já nú er ég búin að segja helling um ekki neitt
læt þetta duga sem inngang í þetta ævintýri
eins og þeir sem lesa þetta ættu að vita er ég að hefja nám við London college of fashion jeijj þvílík gleði, ég er semsagt mætt til london og hingað til hefur þetta verið örlítið skrautleg ferð. það byrjaði á því að ég var ekki með neinn stað til að sofa á kvöldið fyrir flugið mitt út, það reddaðist samt svona frábærlega. ég fór á hostel í kensington sem var bókstaflega í holland park, ekki hliðiná garðinum heldur inní honum, og í gamalli villu, alveg frábær staður
fyrstu 2 dagarnir fóru svo í almennt manic panic þar sem ég var að reyna að finna mér samastað fyrir veturinn og það var ekki að ganga vel. svo í einni hendingu hefur það reddsat eða svona nánast. það er ekkert ákveðið enn en mér hefur verið boðið herbergi á stúdentagarði í hoxton - sem er massa góð staðsetning og mjög flottur (opnaði 2008) eini gallinn er að þar deili ég eldhúsi með 7 öðrum, sem væri mögulega í lagi ef ég gæti deilt með fólki sem borðar bara brauð með sultu og bacon en því miður er mjög mikið af asíubúum á þessum garði (og reyndar bara allstaðar) og það þýðir mikið af fisk, fiskisósum og mögulega hnetum, en mér virðist að það sé engin leið að komast úr þessari klípu. ég er nokkuð viss um að lífið mitt væri alveg töluvert léttara ef ég væri bara með eina hendi en ekkert fæðu ofnæmi
en sem betur fer hef ég annan möguleika, sem er kannski aðeins meira eins og gálgafrestur, þar sem ég get mögulega tekið yfir leigu af íbúð í 3 mánuði frá nóvember sem þýðir að ég þyrfti að flakka á milli sófa næsta mánuðinn en það er alveg geranlegt, það góða við þessa íbúð er að ég væri að deila henni með stelpu sem er líka með hnetuofnæmi... hljómar soldið eins og örlögin en ég vil ekki alveg vita hvað mun gerast þegar febrúar gengur í garð
en fyrir þá sem nenntu ekki að lesa um vandræði mín snúum okkur að aðeins skemmtilegri hlutum
síðustu tvo daga er ég búin að vera töluvert róleg, eftir að mér tókst að gleyma að taka vegabréfið mitt með í skráninguna á miðvikudaginn (aðeins og típískt ég) mætti ég eldsnemma (kl 9.25) í síðasta hollið af skráningum og er núna formlega orðin nemandi á LCF og get nýtt mér stúdentaafsláttinn sem er nánast allstaðar hér í london
ég fer svo í fyrsta skóladaginn minn á mánudaginn og þá á ég að taka með mér hlut sem lýsir mér og hvaðan ég er.... ég veit ekki með hina sem eru með mér í þessu námi en ég var að flytja til annars lands með 30 kíló.... ég var ekki beint að pakka mikið af persónulegum hlutum.... allavega ekki sem má nota til að lýsa íslandi, en snillinn ég er held ég komin með lausn - tek bara lopó með mér, eini gallinn er að það er hitabylgja í london og búin að vera síðan ég kom þannig að ég er búin að vera að leka niður á meðan ég röllti með 5 kíló á bakinu um allan bæ í slæmum skóm, en maður er samt ekki að kvarta... þetta er alveg frekar nice, en það á reyndar að fara að kólna aftur í næstu viku einhverntíman
en já nú er ég búin að segja helling um ekki neitt
læt þetta duga sem inngang í þetta ævintýri
Friday, March 13, 2009
harðsperrur og jardaber
10 mars
það er til guð!
Það er semsagt hætt að rigna hérna hjá mér.... það hætti reyndar rétt fyrir helgina og núna skín sól í heiði hvern dag og það er alltaf að hitna, þó að ég haldi reyndar að það verði ekkert orðið neitt of heitt hérna áður en ég fer – því er nú verr og miður. Við vorum bara rólegar um helgina ég og joseé (nýja stelpan) fórum til frascati á laugardagin hittum söru og fengum okkur að borða og drekka á alveg rosalega sætum og kósí stað og síðan löbbuðum við um og spjölluðum. Á sunnudeginum plönuðum við svo að fara með margheritu og edo á golfvöllin eftir hádegi þannig að við fórum ekki til rómar en fórum bara út að slappa af og sleikja sólina. Því miður var hádegismaturinn svo seinn að eftir hann höfðum við bara tíma til að kíkja aðeins út á völl og sjá sólina hverfa bak við einu skýin á himninum uppúr kl 17.00 og setjast stuttu eftir það.
Í dag ákváðum við að vera alveg súper duglegar og fara að hlaupa í frascati á meðan edo var í skólanum þó að það hafi reyndar endað á stuttu hlaupi og svo löngum labbitúr og sólbað eftir á og ég er ekki frá því að ég hafi brennt andlitið á mér.... ekkert alvarlegt en alveg smá, en það mun vonandi bara breytast í brunnku á næstu dögum.
Boy oh boy er ég heppin að vera enn á lífi.... hmmm.... kannski hefur heppni ekkert að gera með það. Í gær (fimmtudag) þurftum við að skutla margheritu að taka lestina rétt fyrir um kl 11 en afþví við vorum í seinni kannrtinum þá bað hún mig um að skutla sér allaleið inní róm. Ég er því opinberlega búin að keyra í róm þó ekki í miðbænum og með mínum frábæru nýju ítölsku aksturshæfileikum (sem munu ábyggielga verða valdur af því að ég muni missa ökuskirteinuð viku eftir að ég kem heim- nei ok kannski ekki ef ég verð alveg voða dugleg að passa mig að keyra á löglegum hraða) að lenda ekki í neinum bílslysum og taka tvær U-beygjur eina sem var mögulega ólögleg við erum enn ekki alveg vissar og eina al-löglega. Við vorum samt sem áður alveg vel tímanlega á leiðinni að sækja edo í skólan þannig að við ákváðum að stoppá á kaffihúsi og fá okkur smá nasl og ís og eftir það að kíkja í súpermarkað til að kaupa afmælisdrykk handa Josee en hún á einmitt afmæli í dag. Þetta tók allt saman aðeins meiri tíma en var reiknað með og ofaná það þá vorum við í Ciampino (ég hafði aldrei komið þangað áður) þannig að vissum ekki hversu lengi við yrðum að keyra til frascati þannig að þegar við komum að skólanum akkurat á slaginu voru engin stæði laus. Í dag vslöppuðum við svo af í genzano eftir að við skutluðum edo og löbbuðum í bænum og fengum okkur kaffi og keyptum jarðaber (kostuðu 6 E/kg ó hvað ég væri hamingjusöm ef það væri þannig á íslandi) og fórum svo að sækja edo með afmælishatta og læti sem ég held að hafi ekki verið vel litið á í skólanum hans, ég er farin að halda að ítalirnir hafi ekkert of gott skopskin. Í kvöld erum við svo líklega að fara eitthvað út í tilefni af afmælinu og svo róm um helgina.
En ég er hætt í bili – ætla að skella mér í föt og útúr rúminum og henda þessu á netið. Ciao ciao – ætla bara að bæta því við að hér er stanslaus sól og hiti á við íslenskasumarið en ítalarnir eru enn í vetrarúlpunum á meðan við röltum um á stuttermabolunum.
það er til guð!
Það er semsagt hætt að rigna hérna hjá mér.... það hætti reyndar rétt fyrir helgina og núna skín sól í heiði hvern dag og það er alltaf að hitna, þó að ég haldi reyndar að það verði ekkert orðið neitt of heitt hérna áður en ég fer – því er nú verr og miður. Við vorum bara rólegar um helgina ég og joseé (nýja stelpan) fórum til frascati á laugardagin hittum söru og fengum okkur að borða og drekka á alveg rosalega sætum og kósí stað og síðan löbbuðum við um og spjölluðum. Á sunnudeginum plönuðum við svo að fara með margheritu og edo á golfvöllin eftir hádegi þannig að við fórum ekki til rómar en fórum bara út að slappa af og sleikja sólina. Því miður var hádegismaturinn svo seinn að eftir hann höfðum við bara tíma til að kíkja aðeins út á völl og sjá sólina hverfa bak við einu skýin á himninum uppúr kl 17.00 og setjast stuttu eftir það.
Í dag ákváðum við að vera alveg súper duglegar og fara að hlaupa í frascati á meðan edo var í skólanum þó að það hafi reyndar endað á stuttu hlaupi og svo löngum labbitúr og sólbað eftir á og ég er ekki frá því að ég hafi brennt andlitið á mér.... ekkert alvarlegt en alveg smá, en það mun vonandi bara breytast í brunnku á næstu dögum.
Boy oh boy er ég heppin að vera enn á lífi.... hmmm.... kannski hefur heppni ekkert að gera með það. Í gær (fimmtudag) þurftum við að skutla margheritu að taka lestina rétt fyrir um kl 11 en afþví við vorum í seinni kannrtinum þá bað hún mig um að skutla sér allaleið inní róm. Ég er því opinberlega búin að keyra í róm þó ekki í miðbænum og með mínum frábæru nýju ítölsku aksturshæfileikum (sem munu ábyggielga verða valdur af því að ég muni missa ökuskirteinuð viku eftir að ég kem heim- nei ok kannski ekki ef ég verð alveg voða dugleg að passa mig að keyra á löglegum hraða) að lenda ekki í neinum bílslysum og taka tvær U-beygjur eina sem var mögulega ólögleg við erum enn ekki alveg vissar og eina al-löglega. Við vorum samt sem áður alveg vel tímanlega á leiðinni að sækja edo í skólan þannig að við ákváðum að stoppá á kaffihúsi og fá okkur smá nasl og ís og eftir það að kíkja í súpermarkað til að kaupa afmælisdrykk handa Josee en hún á einmitt afmæli í dag. Þetta tók allt saman aðeins meiri tíma en var reiknað með og ofaná það þá vorum við í Ciampino (ég hafði aldrei komið þangað áður) þannig að vissum ekki hversu lengi við yrðum að keyra til frascati þannig að þegar við komum að skólanum akkurat á slaginu voru engin stæði laus. Í dag vslöppuðum við svo af í genzano eftir að við skutluðum edo og löbbuðum í bænum og fengum okkur kaffi og keyptum jarðaber (kostuðu 6 E/kg ó hvað ég væri hamingjusöm ef það væri þannig á íslandi) og fórum svo að sækja edo með afmælishatta og læti sem ég held að hafi ekki verið vel litið á í skólanum hans, ég er farin að halda að ítalirnir hafi ekkert of gott skopskin. Í kvöld erum við svo líklega að fara eitthvað út í tilefni af afmælinu og svo róm um helgina.
En ég er hætt í bili – ætla að skella mér í föt og útúr rúminum og henda þessu á netið. Ciao ciao – ætla bara að bæta því við að hér er stanslaus sól og hiti á við íslenskasumarið en ítalarnir eru enn í vetrarúlpunum á meðan við röltum um á stuttermabolunum.
Saturday, March 7, 2009
ekki mikid i gangi
14 febrúar
ja þessi mánuður bara hálfnaður líka... ég trúi þessu bara ekki, en það er rétt sem sagt er að tíminn flýgur þegar maður skemmtir sér (eða hefur bara of mikið að gera – sem er ekki ég)
síðasta sunnudag fór ég í labbitúr um róm með finnskri stelpu sem var mjög gaman... alltaf fínt að eignast nýja vini þó að ég sé alveg að fara héðan. Við tókum stutt rölt og svo var ég bara farin heim frekar snemma enda alveg uppgefin.
Á föstudagin fór ég svo með edo og mömmunni á sýnignu um Júlíus Sesar sem var alveg ótrúlega flott í húsi sem var kassi með garði í miðjunni.
6 mars
já kraftaverkin gerast ennþá! Ég verð þó að segja með skömm að ég er ekkert búin að blogga í febrúar, ég biðst afsökunar á því en það er bara ekki margt búið að gerast hérna hjá mér og ég hef ekki fundið neina þörf til að vera að blaðra út mínum hugsunum.
En hér er samt það markverðasta. Í síðustu viku var alveg frekar brjálað að gera hjá mér við vorum með einn afmælis brunch og eina veislu í tilefni carnivalsins og voru þessir atburðir hver á eftir öðrum sá fyrri á sunnudegi og hinn seinni á mánudegi. Dagarnir fyrir þetta fóru því í að taka til, riksuga og fleira í þeim dúr og svo á laugardeginum fórum við að elda. Það var mikið að skemmtilegum hlutum en það sem ég gerði aðalega var að bara muffins með zukkiní sem eru alveg ótrúlega góðar. Við vorum alveg ótrúlega heppin með veður þá vikuna og sólin skein í heiði og hitaði mann upp eins og hún fengi borgað fyrir það. Eftir veisluhöldin var húsið að sjálfsögðu eins og vígvöllur þannig að mestur partur vikunnar á eftir fór í að smátt og smátt taka til og ganga fá öllu dótinu.
Síðasta sunnudag fór ég svo til rómar.... nánartiltekið inní trastevere til að hitta jessicu sem er finnsk stelpa sem ég kynntis fyrir nokkrum vikum og eina vinkonu hennar, líka finni og við fengum okkur hádegismat þar, og á staðnum sem við fórum á kostaði pizzan aðeins 3 evrur sem er ansi gott verð fyrir mat í róm en í trastevere eru samt færri ferðamannastaðir og verðin eftir því. Eftir að við kláruðum að borða þurftu stelpurnar að fara heim en ég rölti mér uppá termini til að hitta söru sem er önnur au pair sem er ný byrjuð í skólanum mínum og með henni fór ég svo að hitta einna enn peru tess. Við fórum svo og löbbuðum aðeins um, horfðum yfir fori romani, röltum að pantheon og spjölluðum. Eftir það fórum við svo og kíktum í nokkrar búðir þar sem söru vantaði föt og að sjálfsögðu þá tókst mér að enda á að kaupa mér eitthvað.... réttara sagt 2 pils, eða þetta er sama pilsið nema bara í tvem litum og þau voru leifar af útsölunni í H&M og kostuðu bara 7 evrur stykkið. Eftir þetta var ég algjörelga uppgefin þannig að við héldum heim á leið.
Dagin eftir á mánudeginum kom svo stelpan sem að leysir mig af hérna hjá fjölskyldunni þannig að þessi vika er búin að vera ansi góð og ég er búin að vera í því að sýna henni hvernig þetta er hérna. Og í dag fórum við svo í stutta ferð inn í róm þrátt fyrir að verðrið hafi ekki verið neitt of gott – en það er búið að rigna alla þess viku – en það rættist samt ágætlega úr deginum og við fengum aðeins að sjá í sólina en ég held áfram að biðja, og vonandi verður hún komin í fulla vinnu á morgun og helt þagað til ég flýg aftur á frónið en það styttist alltaf í það.
Annað kvöld er svo planið að fara til frascati og fá okkur vín og eitthvað gott að borða með söru og ég ætla að gera mitt besta til að gera það að kjól og hvítt atburði, eða allavega hafa alla uppklædda en það er alltof langt síðan ég hef gert mig sæta.
Ég ætti kannski líka að minnast á það að ég er búin að ákveða hvað ég ætla að verða þegar ég verð stór – marilyn monroe.... ég er með algjört æði fyrir henni þannig að ef ég verð komin með krullur og rauðan varalit næst þegar þið sjáið mig og með alveg nýjan stíl þá muniðið samt vita að það er ég... en ég er hætt í bili
ef einhver veit hvad tad tidir tegar tad kviknar ljos i maelabordi a bilum sem er upphropunarmerki, inni hring innan sviga ma alveg senda mer linu
ja þessi mánuður bara hálfnaður líka... ég trúi þessu bara ekki, en það er rétt sem sagt er að tíminn flýgur þegar maður skemmtir sér (eða hefur bara of mikið að gera – sem er ekki ég)
síðasta sunnudag fór ég í labbitúr um róm með finnskri stelpu sem var mjög gaman... alltaf fínt að eignast nýja vini þó að ég sé alveg að fara héðan. Við tókum stutt rölt og svo var ég bara farin heim frekar snemma enda alveg uppgefin.
Á föstudagin fór ég svo með edo og mömmunni á sýnignu um Júlíus Sesar sem var alveg ótrúlega flott í húsi sem var kassi með garði í miðjunni.
6 mars
já kraftaverkin gerast ennþá! Ég verð þó að segja með skömm að ég er ekkert búin að blogga í febrúar, ég biðst afsökunar á því en það er bara ekki margt búið að gerast hérna hjá mér og ég hef ekki fundið neina þörf til að vera að blaðra út mínum hugsunum.
En hér er samt það markverðasta. Í síðustu viku var alveg frekar brjálað að gera hjá mér við vorum með einn afmælis brunch og eina veislu í tilefni carnivalsins og voru þessir atburðir hver á eftir öðrum sá fyrri á sunnudegi og hinn seinni á mánudegi. Dagarnir fyrir þetta fóru því í að taka til, riksuga og fleira í þeim dúr og svo á laugardeginum fórum við að elda. Það var mikið að skemmtilegum hlutum en það sem ég gerði aðalega var að bara muffins með zukkiní sem eru alveg ótrúlega góðar. Við vorum alveg ótrúlega heppin með veður þá vikuna og sólin skein í heiði og hitaði mann upp eins og hún fengi borgað fyrir það. Eftir veisluhöldin var húsið að sjálfsögðu eins og vígvöllur þannig að mestur partur vikunnar á eftir fór í að smátt og smátt taka til og ganga fá öllu dótinu.
Síðasta sunnudag fór ég svo til rómar.... nánartiltekið inní trastevere til að hitta jessicu sem er finnsk stelpa sem ég kynntis fyrir nokkrum vikum og eina vinkonu hennar, líka finni og við fengum okkur hádegismat þar, og á staðnum sem við fórum á kostaði pizzan aðeins 3 evrur sem er ansi gott verð fyrir mat í róm en í trastevere eru samt færri ferðamannastaðir og verðin eftir því. Eftir að við kláruðum að borða þurftu stelpurnar að fara heim en ég rölti mér uppá termini til að hitta söru sem er önnur au pair sem er ný byrjuð í skólanum mínum og með henni fór ég svo að hitta einna enn peru tess. Við fórum svo og löbbuðum aðeins um, horfðum yfir fori romani, röltum að pantheon og spjölluðum. Eftir það fórum við svo og kíktum í nokkrar búðir þar sem söru vantaði föt og að sjálfsögðu þá tókst mér að enda á að kaupa mér eitthvað.... réttara sagt 2 pils, eða þetta er sama pilsið nema bara í tvem litum og þau voru leifar af útsölunni í H&M og kostuðu bara 7 evrur stykkið. Eftir þetta var ég algjörelga uppgefin þannig að við héldum heim á leið.
Dagin eftir á mánudeginum kom svo stelpan sem að leysir mig af hérna hjá fjölskyldunni þannig að þessi vika er búin að vera ansi góð og ég er búin að vera í því að sýna henni hvernig þetta er hérna. Og í dag fórum við svo í stutta ferð inn í róm þrátt fyrir að verðrið hafi ekki verið neitt of gott – en það er búið að rigna alla þess viku – en það rættist samt ágætlega úr deginum og við fengum aðeins að sjá í sólina en ég held áfram að biðja, og vonandi verður hún komin í fulla vinnu á morgun og helt þagað til ég flýg aftur á frónið en það styttist alltaf í það.
Annað kvöld er svo planið að fara til frascati og fá okkur vín og eitthvað gott að borða með söru og ég ætla að gera mitt besta til að gera það að kjól og hvítt atburði, eða allavega hafa alla uppklædda en það er alltof langt síðan ég hef gert mig sæta.
Ég ætti kannski líka að minnast á það að ég er búin að ákveða hvað ég ætla að verða þegar ég verð stór – marilyn monroe.... ég er með algjört æði fyrir henni þannig að ef ég verð komin með krullur og rauðan varalit næst þegar þið sjáið mig og með alveg nýjan stíl þá muniðið samt vita að það er ég... en ég er hætt í bili
ef einhver veit hvad tad tidir tegar tad kviknar ljos i maelabordi a bilum sem er upphropunarmerki, inni hring innan sviga ma alveg senda mer linu
Friday, January 30, 2009
stofufangelsi
30 January 2009
ja þá er einn enn mánuðurinn flogin frá manni. Síðasta vika er búin að vera alveg med afdæmum leiðinleg... edo var veikur frá mánudegi til miðvikudags og þann tíma fór ég bókstaflega ekki út úr húsi. Á fimmtudeginum var ég svo næstum búin að finna upp einhverja afsökun til að fara ekki í skólan minn þar sem ég var ekki búin að mæta í rúmlega viku og hafði þar með ekki hugmynd um hvað var að gerast... var samt fljót að átta mig á því að ef ég færi ekki þann dagin myndi dagurinn eftir það bara vera verri þannag að ég rölti mér í skólan og beið eftir að tíminn ætti að byrja þegar ég varð vör við að ég var sú eina mætt. Það kom svo í ljós að kennarinn var einhverstaðar fjarverandi en ég hafði nátturulega ekki hugmynd um það. En heppnin var með mér. Nokkrar stelpur úr bekknum mínum voru búnar að ákveða að hittast til að spjalla saman á ítölsku – nokkurskonar tungulálaskipti og mér var boðið með. Ég eyddi semsagt deginum yfir kaffibolla með stelpunum og var neydd til að tala á ítölsku og m.a. segja frá einhverjum típískum íslenskum rétti. Það eina sem mér datt í hug var kjötsúpan góða en lenti í miklum vandræðum við að reyna að útskýra hvað grænkál væri og svo að reyna að finn enska orðið fyrir rófur (sem ég man ekki ennþá) en ég er samt fegin að hafa ekki farið að reyna að útskýra slátur, það hefði án efa alveg farið með mig. Í dag er ég svo bara búin að vera rólega að mestuleiti. Ég og edo fórum í göngutúr áðan við nemivatn sem var mjög fallegt í sólskininu sem er aftur komið hingað og ég er að vona að haldist.... ég er alveg komin með meiren nóg af rigningunni og kuldanum... en já ekki lengra í bili – bara aðeins að kveðja mánuðinn. Arrivederci
ja þá er einn enn mánuðurinn flogin frá manni. Síðasta vika er búin að vera alveg med afdæmum leiðinleg... edo var veikur frá mánudegi til miðvikudags og þann tíma fór ég bókstaflega ekki út úr húsi. Á fimmtudeginum var ég svo næstum búin að finna upp einhverja afsökun til að fara ekki í skólan minn þar sem ég var ekki búin að mæta í rúmlega viku og hafði þar með ekki hugmynd um hvað var að gerast... var samt fljót að átta mig á því að ef ég færi ekki þann dagin myndi dagurinn eftir það bara vera verri þannag að ég rölti mér í skólan og beið eftir að tíminn ætti að byrja þegar ég varð vör við að ég var sú eina mætt. Það kom svo í ljós að kennarinn var einhverstaðar fjarverandi en ég hafði nátturulega ekki hugmynd um það. En heppnin var með mér. Nokkrar stelpur úr bekknum mínum voru búnar að ákveða að hittast til að spjalla saman á ítölsku – nokkurskonar tungulálaskipti og mér var boðið með. Ég eyddi semsagt deginum yfir kaffibolla með stelpunum og var neydd til að tala á ítölsku og m.a. segja frá einhverjum típískum íslenskum rétti. Það eina sem mér datt í hug var kjötsúpan góða en lenti í miklum vandræðum við að reyna að útskýra hvað grænkál væri og svo að reyna að finn enska orðið fyrir rófur (sem ég man ekki ennþá) en ég er samt fegin að hafa ekki farið að reyna að útskýra slátur, það hefði án efa alveg farið með mig. Í dag er ég svo bara búin að vera rólega að mestuleiti. Ég og edo fórum í göngutúr áðan við nemivatn sem var mjög fallegt í sólskininu sem er aftur komið hingað og ég er að vona að haldist.... ég er alveg komin með meiren nóg af rigningunni og kuldanum... en já ekki lengra í bili – bara aðeins að kveðja mánuðinn. Arrivederci
Monday, January 26, 2009
vaticanid - onnur tilraun
25. jan
já þá er þessi dagur loksins búin. Ég var vöknuð fyrir allar aldir – kl 7 á sunnudegi, sem er mjög óvenjulegt þar sem það er eini dagur vikunnar sem ég hef möguleika á að sofa út. Ástæðan var sú að ég var að fara á frían dag í vatikaninu og ég vildi frekar vera örugg en að hitta stelpurnar á síðustu stundu sem gerði það að verkum að ég var mætt klukkustund of snemma en mér tókst auðveldlega að láta tíman líða með því að rölta á milli kaffihúsa og svo í hringi. Svo fór ég að hitta stelpurnar uppúr kl 1030 og þá eyddum við einni klukkustund í að bíða í röð til að komast inn á vaticanssafnið. Þar inni leið manni eins og búfé sem var hægt og rólega smalað að sistínsku kapellunni en það virðist vera það eina sem fólk hefur mikinn áhuga á að sjá en til að komast þangað þarf maður að ganga í gegnum eiginlega allt safnið. Þar er mikið að sjá en eftir svolitla stund er þetta samt allt farið að renna saman í hausnum á manni. Við tókum samt smá útúrdúr og fórum að sjá egypskasafnið sem var held ég það áhugaverðasta sem ég sá – múmíur.... mjög spennandi. Við komumst svo í sistínsku kapelluna en hún var allt of troðin og ekkert gaman að hanga þar... enda er ég ekki mikill aðdáandi satt að segja. Mín niðurstaða er semsagt sú að það er alveg hægt að sleppa vaticaninu... bara fara að s. Pietro (péturskirkju) og taka helling af myndum og þá er maður góður.... það er alltaf hægt að stela myndum af netinu af öllu hinu dótinu og segja að maður hafi farið inn. Í mínum augum er þetta ekki 14 evra virði.... og alls ekki ef maður fer án þess að hafa leiðsögumann.... allt of mikið að sjá og allt of erfitt að átta sig á því hvað maður er að horfa á! Eftir þetta fóru stelpurnar heim þar sem þær höfðu allar einhvað annað að gera og ég inní miðbæ þar sem ég hitti íslensku vini mína og við tókum einn rölt og kíktum aðeins í búðir og svo bara heim enda er ég alveg búin í fótunum núna og langar mest bara að fara að sofa þó að klukkan sé einungis 8.
eg vil lika benda a ad bloggid a undan tessu er einnig nytt!
já þá er þessi dagur loksins búin. Ég var vöknuð fyrir allar aldir – kl 7 á sunnudegi, sem er mjög óvenjulegt þar sem það er eini dagur vikunnar sem ég hef möguleika á að sofa út. Ástæðan var sú að ég var að fara á frían dag í vatikaninu og ég vildi frekar vera örugg en að hitta stelpurnar á síðustu stundu sem gerði það að verkum að ég var mætt klukkustund of snemma en mér tókst auðveldlega að láta tíman líða með því að rölta á milli kaffihúsa og svo í hringi. Svo fór ég að hitta stelpurnar uppúr kl 1030 og þá eyddum við einni klukkustund í að bíða í röð til að komast inn á vaticanssafnið. Þar inni leið manni eins og búfé sem var hægt og rólega smalað að sistínsku kapellunni en það virðist vera það eina sem fólk hefur mikinn áhuga á að sjá en til að komast þangað þarf maður að ganga í gegnum eiginlega allt safnið. Þar er mikið að sjá en eftir svolitla stund er þetta samt allt farið að renna saman í hausnum á manni. Við tókum samt smá útúrdúr og fórum að sjá egypskasafnið sem var held ég það áhugaverðasta sem ég sá – múmíur.... mjög spennandi. Við komumst svo í sistínsku kapelluna en hún var allt of troðin og ekkert gaman að hanga þar... enda er ég ekki mikill aðdáandi satt að segja. Mín niðurstaða er semsagt sú að það er alveg hægt að sleppa vaticaninu... bara fara að s. Pietro (péturskirkju) og taka helling af myndum og þá er maður góður.... það er alltaf hægt að stela myndum af netinu af öllu hinu dótinu og segja að maður hafi farið inn. Í mínum augum er þetta ekki 14 evra virði.... og alls ekki ef maður fer án þess að hafa leiðsögumann.... allt of mikið að sjá og allt of erfitt að átta sig á því hvað maður er að horfa á! Eftir þetta fóru stelpurnar heim þar sem þær höfðu allar einhvað annað að gera og ég inní miðbæ þar sem ég hitti íslensku vini mína og við tókum einn rölt og kíktum aðeins í búðir og svo bara heim enda er ég alveg búin í fótunum núna og langar mest bara að fara að sofa þó að klukkan sé einungis 8.
eg vil lika benda a ad bloggid a undan tessu er einnig nytt!
Subscribe to:
Posts (Atom)